ἱκάνω
ἱκάνω, to come, arrive
- come, ἐς Χρύσην, ἐς Σκαιὰς . . πύλας, Il. 1.431, 9.354; ἐπὶ νῆας 2.17; ἐνθάδε Od. 15.492; so οἴκαδε A. Ag. 1337 (anap.); οἷ ἱκάνομεν S. El. 8; πρὸς ἐσχατιάν Pi. O. 3.43, cf. B. 10.96: in Hom. mostly c. acc., to come to, ἱκάνω νῆας Ἁχαιῶν Il. 24.501; ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ Od. 4.139; later ἱ. δόμους A. Pers. 159 (troch.): abs., ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον Il. 9.197; εὖ ἱκάνεις S. El. 1102.
- 2 reach, attain to, [ἐλάτη] διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν Il. 14.288; φωνὴ δέ οἱ αἰθέρʼ ἵκανεν 15.686; [ἄνεμος] αἰπὺν ἱ. οὐρανόν Sol. 13.21; ἥβης μέτρον ἱ. Od. 18.217, 19.532.
- II c. acc. pers., esp. of grief, hardship, etc.; με πένθος ἱκάνει Od. 6.169; μέγα πένθος Ἁχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει Il. 1.254; τάφος δέ οἱ ἦτορ ἵ. Od. 23.93; ἄλγος, γῆρας, δύη, κάματος, κῆδος, ὀϊζύς, μόρος, ἱκάνει τινά, 2.41, Il. 4.321 (v.l.), Od. 18.81, 5.457, Il. 15.245, Od. 5.289, Il. 18.465; ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι 1.610; με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει they are fulfilled upon me, Od. 9.507: c. dupl. acc., μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱ. Il. 2.171: rarely c. dat., σφῶϊν ἐελδομένοισιν ἱκάνω Od. 21.209.
- 2 of a suppliant, σόν τε πόσιν σά τε γούναθʼ ἱκάνω 7.147, al.
- III Med., in signf. I.1, οἶκον ἱκάνεται 23.7; in signf. II.1, χρειὼ γὰρ ἱκάνεται Il. 10.118; in signf. II.2, τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι 18.457, Od. 3.92, 4.322. (Fr. ἱκ-ᾰνϝ-ω, ἱκ-ṇϝ-ω (cf. ἱκνέομαι); Aeol. ἴ̄κᾰνε dub. in Alc. Supp. 34, [ἴ̆κᾱ]νε prob. in Sapph. Oxy. 2076.16; ἵκᾰνον f.l. in Od. 15.101.)
1. komen (naar), bereiken, bereikt hebben, Hom. meestal met acc.:
2. overdr. van gevoelens aangrijpen, overvallen:
[ἱκ- as in ἱκνέομαι, ἵκω.]
(ἀφ-, εἰσαφ-.)
- 1
To present oneself to: ἦ ἄλλον πέμπωμεν ἱκανέμεν Od. 4.29.
- 2
To approach as a suppliant: ἱκάνω σε Od. 5.445. Cf. Od. 5.449, Od. 7.147, Od. 13.231.
In mid. Il. 18.457: = Od. 3.92 = Od. 4.322.
- 3
To extend to, reach: σκόπελος οὐρανὸν ἱκάνει Od. 12.73. Cf. Il. 13.547, Il. 14.288, Il. 19.406.
Sim.: σέλας αἰθέρʼ ἵκανεν Il. 18.214, Il. 19.379. Cf. Il. 15.686: κλέος σευ οὐρανὸν ἱκάνει Od. 19.108. Cf. Od. 8.74.
- 4
- a
To be in the condition of having come to, arrived at, reached, to find oneself at, be at, a specified place (in impf. in sense arrived at, reached, found himself at): ἵκανον ὅθι . . . Il. 3.145, Il. 4.210, Il. 5.780, Il. 10.526, Il. 18.520: Od. 15.101. Cf. Il. 13.449: Od. 6.206, Od. 7.24, Od. 11.160, Od. 13.278, Od. 15.492, Od. 16.31, Od. 24.328.
Absol., to have come, present oneself: φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον Il. 9.197. Cf. Od. 21.209.
With advbl. acc. defining the action of the vb.: πῇ μεμαυῖα τόδʼ ἱκάνεις; (hast come thus) Il. 14.298. Cf. Il. 14.309, Il. 24.172: Od. 1.409, Od. 10.75, Od. 19.407.
- b
With preps.
- α
ἐπί: ἐπὶ νῆας Il. 2.17 = 168.
- β
ἐς: ἐς Χρύσην ἵκανεν Il. 1.431 (here prob. in proper impf. sense, was approaching), ὅσον ἐς σκαιὰς πύλας ἵκανεν Il. 9.354 (in iterative sense, used to come so far). Cf. Il. 19.3: τέων βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω; Od. 6.119 = Od. 13.200. Cf. Od. 8.362, Od. 11.13, Od. 13.328, Od. 19.435.
- γ
ποτί: Διὸς ποτὶ δῶ Il. 21.505.
- α
- c
With acc. of the place reached: ἵκανε θεῶν ἕδος Il. 5.868. Cf. Il. 6.237, 242, 297, 370 = 497, 392, Il. 8.47, Il. 13.240, Il. 15.151, Il. 18.369, 385 = 424, Il. 21.505, Il. 22.147, Il. 23.138, 214, Il. 24.346, 501: ἐπεὶ ἡμετέρην πόλιν ἱκάνεις Od. 6.191. Cf. Od. 4.139, Od. 7.3, Od. 8.362, Od. 15.216, Od. 17.28, 255, Od. 19.432, Od. 22.231, Od. 24.281.
In mid.: οἶκον ἱκάνεται Od. 23.7, 27, 36, 108.
Of a person using a weapon: οὐδὲ χρόʼ ἵκανεν Il. 23.819.
Of coming up to a person: Πηλεΐωνα Il. 22.214.
Of coming to or reaching a person in the course of making a round Il. 7.186.
Sim. of an inanimate object: ὅτε χεῖρας ἵκανεν Ὀδυσσῆος τόξον Od. 24.172.
Of attaining a period of life: ἥβης μέτρον Od. 18.217, Od. 19.532.
- a
- 5
Of feelings or mental or bodily states, to have come upon or seized, affect (in impf. in sense had come upon): ἄχος μιν κραδίην ἵκανεν Il. 2.171, ἐμὲ κῆδος ἱκάνει Il. 16.516. Cf. Il. 1.254 = Il. 7.124, Il. 3.97, Il. 8.147 = Il. 15.208 = Il. 16.52, Il. 11.117, Il. 13.464, Il. 15.245, Il. 19.307: γῆρας ἱκάνει Od. 11.196, τάφος οἱ ἦτορ ἵκανεν Od. 23.93. Cf. Od. 2.41, Od. 5.289, 457, Od. 6.169, Od. 18.81, 274.
Sim. of need: χρειὼ ἵκανεν Od. 6.136.
So in mid.: χρειὼ ἱκάνεται Il. 10.118, Il. 11.610.
Of sleep Il. 1.610, Il. 10.96: Od. 9.333, Od. 19.49.
Of fate Il. 18.465: Od. 9.507 = Od. 13.172.
- 1
- 1go, come πρὸς ἐσχατιὰν Θήρων ἀρεταῖσιν ἱκάνων O. 3.43 “Αἴσονος γὰρ παῖς ἐπιχώριος οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων” (Madvig: ἱκόμαν codd. contra metr.: ἱκοίμαν Hermann) P. 4.118
- Ito come, arrive, Hom., Aesch.: c. acc. to come to, reach, ἱκάνω νῆας Ἀχαιῶν Il., etc.; of a tall tree, διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν Il.; ἥβης μέτρον ἱκ. reached, attained to the age of youth, Od.
- IIwith a person for the object, often of grief, hardship, and the like, ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει Il.; so, ἄλγος, γῆρας, κάματος, χόλος ἱκάνει τινά Hom.; παλαίφατα θέσφατʼ ἱκάνει με they are fulfilled upon me, Od.
- 2of a suppliant, σὰ γούνατʼ ἱκάνω Il.; cf. ἱκνέομαι ΙΙΙ.
- IIIalso in Mid., χρειὼ γὰρ ἱκάνεται Il.; τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι Hom.
-
…ὡς σέ, γύναι, ἄγαμαί τε τέθηπά τε, δείδια δʼ αἰνῶς γούνων ἅψασθαι · χαλεπὸν δέ με πένθος ἱκάνει. χθιζὸς ἐεικοστῷ φύγον ἤματι οἴνοπα πόντον · τόφρα δέ μʼ αἰεὶ κῦμʼ ἐφόρει κραιπναί τε θύελλαι νήσου ἀπʼ Ὠγυγίης…
Homer, Odyssey
-
…ἥν τινα οἶδα, οὔτέ τί μοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ · ἀλλὰ τόδʼ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει, ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ · αἰνὸν ἄχος…
Homer, Iliad
-
…Ἀπόλλων πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν ἔκτανʼ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε. τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας καὶ θώρηχʼ · ὃ…
Homer, Iliad
-
…μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν · ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν · ὦ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει · ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο…
Homer, Iliad
-
…Σιμόεις ἀνέτειλε νέμεσθαι. αἳ δὲ βάτην τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθʼ ὁμοῖαι ἀνδράσιν Ἀργείοισιν ἀλεξέμεναι μεμαυῖαι · ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος…
Homer, Iliad
-
…μάλα γὰρ κεχολώσεται ἔμπης. ὣς ἄρα φωνήσας ἔλασεν καλλίτριχας ἵππους ἂψ Πυλίων εἰς ἄστυ, θοῶς δʼ ἄρα δώμαθʼ ἵκανε. Τηλέμαχος δʼ ἑτάροισιν ἐποτρύνων ἐκέλευσεν · ἐγκοσμεῖτε τὰ τεύχεʼ, ἑταῖροι, νηῒ μελαίνῃ, αὐτοί τʼ ἀμβαίνωμεν ,…
Homer, Odyssey
-
…σὺν τεύχεσιν, ὥς τε θεώ περ ἀμφὶς ἀριζήλω · λαοὶ δʼ ὑπολίζονες ἦσαν. οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι ἐν ποταμῷ, ὅθι τʼ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν, ἔνθʼ ἄρα τοί γʼ ἵζοντʼ εἰλυμένοι…
Homer, Iliad
-
…δʼ ὁρόωντες. ὁ δὲ λιτάνευεν Ὀδυσσεύς · Ἀρήτη, θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο, σόν τε πόσιν σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας τούσδε τε δαιτυμόνας · τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν ζωέμεναι, καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι γέρας…
Homer, Odyssey
-
…· σὲ δὲ κερτομέουσαν ὀΐω ταῦτʼ ἀγορευέμεναι, ἵνʼ ἐμὰς φρένας ἠπεροπεύσῃς εἰπέ μοι εἰ ἐτεόν γε φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκάνω. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα · τῷ σε καὶ οὐ…
Homer, Odyssey
-
…, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται. ὣς φάτο, βῆ δʼ ἄρʼ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε · καρπαλίμως δʼ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα · τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντʼ ἐν κλισίῃ, περὶ…
Homer, Iliad