ἱκετικός
ἱκετ-ικός, ή, όν,
- = ἱκετήριος, Ph. 2.546, Aq. Pr. 27.6. Adv. -κῶς Sch.Par. A.R. 1.824, Sch. E. Hec. 147.
ἱκετικός, ή, όν [ῐκε] fait pour supplier, propre à supplier, Phil. 2, 546.
Étym. ἱκέτης.
ἱκετικός, = ἱκετήριος ; Schol. Eur. Hec. 845 ; Philo.
• Adv ., Sp.
• Adv ., Sp.