ἱστοβοεύς

ἱστο-βοεύς, έως, Ion. ῆος, ὁ,

• plough-tree or pole, Hes. Op. 435, cf. A.R. 3.1318: prov., ἱστοβοῆι γέροντι νέην ποτίβαλλε κορώνην put a new tip on the old plough, of an old man marrying a young wife, Orac. ap. Paus. 9.37.4.—Acc. ἱστοβόην, prob. f.l. for ἱστοβοῆ, AP 6.104 (Phil.).

ἱστοβοεύς, ὁ, Pflugbaum, Pflugdeichsel ; Hes. O. 437 ; Ap.Rh. 3.1318 ; ἱστοβοῆϊ γέροντι νέαν ποτίβαλλε κορώνην, an den alten Pflugbaum füge einen neuen Knopf, den Alten laß ein junges Mädchen heiraten, Orak. bei Euseb., s. Valcken diatr. p. 275.

ἱστοβοεύς βοῦς

• the plough-tree or pole, Hes.