ἱστορικός
ἱστορικός, exact, precise, scientific; historical
ἱστορικός, ή, όν,
- exact, precise, scientific, μίμησις Pl. Sph. 267e; τῶν παρὰ τοῖς ἄλλοις εὑρημένων ἱ. well-informed respecting . . or able to recount . . , Arist. Rh. 1359b32; ἀποδείξεις ἱστορικῶν Phld. D. 1.23. Adv. -κῶς scientifically, accurately, Arist. GA 757b35; by personal observation, καταμαθεῖν τι Gal. 14.275.
- II belonging to history, historical, πραγματεῖαι D.H. 1.1; τύπος (opp. λογικός) Id. Dem. 24; ἀναγραφή Id. 1.4; γράμματα Plu. Them. 13: Subst., historian, Arist. Po. 1451b1, Aristeas 31, Phld. Rh. 1.200S., D.H. 4.6, D.S. 1.6, etc.; -ώτατος βασιλέων Plu. Sert. 9. Adv. -κῶς, ἱ. καὶ διδασκαλικῶς Str. 1.1.10; ἱ. καὶ ἐξηγητικῶς, opp. ἀποδεικτικῶς, Phld. Mus. p.12 K.; but ἐξηγητικώτερον ἢ -ώτερον, of Aristotleʼs method in HA, Antig. Mir. 60.
ἱστορικός, ή, όν :
I qui concerne la connaissance d’une chose, Plat. Soph. 267e ||
II particul. qui concerne l’histoire, d’où :
1 historique, DH. 1, 13 ; 6, 813, 1030 Reiske ; τὰ ἱστορικά, Plut. Them. 13, les histoires ||
2 en parl. de pers. propre aux recherches de l’histoire, habile historien, Plut. Sert. 9 ; d’où historien en gén. Arstt. Poet. 9, 2, etc. ||
Sup. -ώτατος, Plut. Sert. 9.
Étym. ἵστωρ.
1. wetenschappelijk, precies:
2. historisch:
ἱστορικός, das Wissen betreffend, wissenschaftlich ; τὴν δὲ μετʼ ἐπιστήμης ἱστορικήν τινα μίμησιν Plat. Soph. 267e ; bes. geschichtlich, ἀνὴρ φιλόσοφος καὶ γραμμάτων οὐκ ἄπειρος ἱστορικῶν Plut. Them. 13, öfter ; ὁ, der Geschichtschreiber, Ἰόβα τοῦ πάντων ἱστορικωτάτου βασιλέων, der beste Geschichtschreiber, Sertor. 9.
• Adv ., nach Weise eines Geschichtschreibers, λέγειν Arist. gen. anim. 3.8 ; Strab. I p. 6.
• Adv ., nach Weise eines Geschichtschreibers, λέγειν Arist. gen. anim. 3.8 ; Strab. I p. 6.
ἱστορικός, ή, όν
- of or for inquiry: historical, Plut.