ἱστόρημα
ἱστόρημα, narrative, tale
ἱστόρ-ημα, ατος, τό,
- narrative, tale, φευκτὸν ἱ. Anacreont. 4.9; μυθικὰ ἱ. D.H. 2.61, cf. Plu. Per. 1: pl., μαθήματα καὶ ἱ. Aristid. Or. 46(3).28.
ἱστόρημα, ατος (τὸ)
1 sujet d’enquête, question, Anacr. 4, 9 ||
2 récit, narration, DH. 2, 61 ; Arstd. t. 1, 24.
Étym. ἱστορέω.
ἱστόρημα, τό, das Angeschaute, Anacr. 4.6, ein Bildnis. – Das Erzählte, die Erzählung, Dion.Hal. 2.61 u. a.Sp.