ἱστόπους
ἱστό·πους, ποδος (ὁ) particul. au pl. οἱ ἱστόποδες, Eub. 3, 272 Meineke ; Anth. 7, 424, bâtons pour tendre l’étoffe sur le métier.
Étym. ἱ. πούς.
ἱστόπους, ποδος, ὁ, bes. im plur., die langen Bäume des Webstuhles, zwischen denen das Gewebe ausgespannt ist (s. κελέοντες); ἔργα ἱστοπόδων, Gewebe, Antip.Sid. 87 (VII.424); Poll. 7.36.