ἱστοριογράφος
ἱστοριογράφος, writer of history, historian
ἱστοριογράφ-ος, ὁ,
- writer of history, historian, Inscr.Prien. 37.107 (ii B.C.), Plb. 2.62.2, Phld. Rh. 1.359 S., D.S. 1.9, Ath.Mech. 7.2, etc.: chronicler, as distd. from συγγραφεύς (writer of contemporary history), Sch.D.T. p.168H.; Ἔφορος ὁ ἱ., opp. Ἡρόδοτος ὁ συγγρ., Placit. 4.1.6:—Dor. ἱστοριαγράφος, οἱ ἱ. οἱ συγγεγραφότες τὰς Μαγνήτων πράξεις SIG 560.13, cf. 702.3 (Delph., ii B.C.), 685.93 (Crete).
ἱστοριο·γράφος, ου (ὁ) [ᾰ] historien, Pol. 2, 62, 2, etc. ; DS. 1, 3 ; 2, 32 ; Plut. M. 898a.
Étym. ἱστορία, γράφω.
ἱστοριογράφος, ὁ, der Geschichtschreiber ; Pol. 2.62.2 ; DS. 1.9 ; Dion.Hal. öfter ; unterschieden von συγγραφεύς, B.A. 734 ; vgl. Plut. plac.phil. 4.1.