ὀαρίζω
ὀαρίζω, to converse
Could not find ὀαρίζει in Logeion dictionaries.
ὀαρίζει Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of ὀαρίζω
ὀᾰρ-ίζω (ὄαρος), Ep. Verb, used only in pres. and impf.,
- converse or chat with (Luc. Par. 43), c. dat. pers., ὅθι ᾗ ὀάριζε γυναικί Il. 6.516; τῷ ὀαριζέμεναι (v. δρῦς) 22.127; μετʼ ἀθανάτοις ὀαρίζειν h.Merc. 170: c. acc. cogn., ὀάρους ὀαρίζει h.Hom. 23.3: contr. impf., ὠρίζεσκον φιλότητι h.Merc. 58.
ὀαρίζω [ᾰ] (seul. prés. et impf. ; v. ci-dessous)
1 vivre en commerce intime : τινί, Il. 6, 516 ; 22, 128 ; μετά τινι, Hh. Merc. 58, avec qqn ; ὀάρους ὀαρίζειν, Hh. Jov. 22, 3, nouer des entretiens intimes ||
2 p. ext. causer, jaser, Luc. Par. 43 ||
➳ Impf. épq. ὀάριζον, Il. 6, 516 ; 22, 128 ; Q. Sm. 2, 113 ; impf. et itér. ὠρίζεσκον, Hh. Merc. 58.
Étym. ὄαρ.
ὀαρίζω, vertrauten Umgang haben, sich vertraulich unterhalten ; τινί, mit Einem, vom Gespräche, παρθένος ἠΐθεός τʼ ὀαρίζετον ἀλλήλοιϊν, Il. 22.127, vgl. 6.516 ; μετά τινι, H.h. Merc. 170 ; ὀάρους ὀαρίζειν, H.h. 22.3 ; auch Luc. paras. 43.
ὀαρίζω
To hold converse with.
With dat. : ᾗ γυναικί Il. 6.516. Cf. Il. 22.127 (of lovers’ converse and dalliance), 128.
ὀαρίζω
- 1utter softly λίγεια μὲν Μοῖσʼ ἀφα[ ]μων τελευταῖς ὀαρίζε[ι ] λόγον τερπνῶν ἐπέων (supp. Lobel) Pae. 14.33
ὀαρίζω , inf. ὀαριζέμει αι, ipf. ὀάριζε: converse familiarly, chat. (Il.)
ὀαρίζω
ὀᾰρίζω,
ὄαρος
used in pres. and imperf.
- to converse or chat with one, c. dat., Il.; ὀαριζέμεναι (Epic inf.) Il.