ὀαρίζω
ὀαρίζω, to converse
Could not find ὀαρίζετον in Logeion dictionaries.
ὀαρίζετον present active imperative 2nd dual, present active indicative 3rd dual, present active indicative 2nd dual, imperfect active indicative 2nd dual of ὀαρίζω
ὀᾰρ-ίζω (ὄαρος), Ep. Verb, used only in pres. and impf.,
- converse or chat with (Luc. Par. 43), c. dat. pers., ὅθι ᾗ ὀάριζε γυναικί Il. 6.516; τῷ ὀαριζέμεναι (v. δρῦς) 22.127; μετʼ ἀθανάτοις ὀαρίζειν h.Merc. 170: c. acc. cogn., ὀάρους ὀαρίζει h.Hom. 23.3: contr. impf., ὠρίζεσκον φιλότητι h.Merc. 58.
ὀαρίζω [ᾰ] (seul. prés. et impf. ; v. ci-dessous)
1 vivre en commerce intime : τινί, Il. 6, 516 ; 22, 128 ; μετά τινι, Hh. Merc. 58, avec qqn ; ὀάρους ὀαρίζειν, Hh. Jov. 22, 3, nouer des entretiens intimes ||
2 p. ext. causer, jaser, Luc. Par. 43 ||
➳ Impf. épq. ὀάριζον, Il. 6, 516 ; 22, 128 ; Q. Sm. 2, 113 ; impf. et itér. ὠρίζεσκον, Hh. Merc. 58.
Étym. ὄαρ.
ὀαρίζω, vertrauten Umgang haben, sich vertraulich unterhalten ; τινί, mit Einem, vom Gespräche, παρθένος ἠΐθεός τʼ ὀαρίζετον ἀλλήλοιϊν, Il. 22.127, vgl. 6.516 ; μετά τινι, H.h. Merc. 170 ; ὀάρους ὀαρίζειν, H.h. 22.3 ; auch Luc. paras. 43.
ὀαρίζω
To hold converse with.
With dat. : ᾗ γυναικί Il. 6.516. Cf. Il. 22.127 (of lovers’ converse and dalliance), 128.
ὀαρίζω
- 1utter softly λίγεια μὲν Μοῖσʼ ἀφα[ ]μων τελευταῖς ὀαρίζε[ι ] λόγον τερπνῶν ἐπέων (supp. Lobel) Pae. 14.33
ὀαρίζω , inf. ὀαριζέμει αι, ipf. ὀάριζε: converse familiarly, chat. (Il.)
ὀαρίζω
ὀᾰρίζω,
ὄαρος
used in pres. and imperf.
- to converse or chat with one, c. dat., Il.; ὀαριζέμεναι (Epic inf.) Il.