ὁμοφροσύνη

ὁμο-φροσύνη, ἡ,

• = ὁμόνοια, unity of mind and feeling, ὁμοφροσύνην ὀπάσειαν ἐσθλὴν [θεοί] Od. 6.181, cf. Orph. A. 353: pl., Od. 15.198, A.R. 2.716: also in Ion. and later Prose, Democr. 186, D.H. 9.45, Ocell. 4.6, etc.

ὁμοφροσύνη, ἡ, Uebereinstimmung des Denkens, der Gesinnung, Einigkeit ; Od. 6.181 ; ἥδε δʼ ὁδὸς καὶ μᾶλλον ὁμοφροσύνῃσιν ἐνήσει (ἡμᾶς), 15.198 ; sp.D., wie Alc. Mess. 3 (XII.64); Agath. 89 ; Coluth. 185 ; Maneth. 6.215. Auch Dion.Hal. 9.45 u. Plut.

ὁμοφροσύνη

-ης, ἡ

[ὁμόφρων.]

Oneness or likeness of mind, concord: ὁμοφροσύνην ὀπάσειαν Od. 6.181.

So in pl.: ἥδʼ ὁδὸς καὶ μᾶλλον ὁμοφροσύνῃσιν ἐνήσει Od. 15.198.

ὁμοφροσύνη : harmony of mind, congeniality. (Od.)

ὁμοφροσύνη, ἡ, = ὁμόνοια, Od. from ὁμόφρων