ὑπεραγωνιάω
ὑπεραγωνιάω, to be in great distress
ὑπερᾰγωνιάω,
- to be in great distress, D. 61.28; διὰ τὰ παιδικά Pl. Euthd. 300c; τινος for one, J. AJ 16.4.1, Hierocl. in CA 13 p.448 M.
ὑπερ·αγωνιάω-ῶ [ᾰγ] être inquiet ou préoccupé, Dém. 1410, 4 ; διά τινα, Plat. Euthyd. 300c ; τινος, Jos. A.J. 16, 4, 1, au sujet de qqn.
ὑπεραγωνιάω, um Jemandes willen in Angst od. Sorgen sein, τινός, ὑπερηγωνιακότες Dem. 61.28.
ὑπεραγωνιάω
- to be in great distress, Plat., Dem.