ὑπεροπτικός
ὑπεροπτικός, disposed to despise others, contemptuous, disdainful
Could not find ὑπεροπτικώτερον in Logeion dictionaries.
ὑπεροπτικώτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of ὑπεροπτικός
ὑπεροπτικός, ή, όν,
- contemptuous, disdainful, Isoc. 1.30, 12.241, Luc. Nigr. 1, etc.; ἠπείλησεν ὑπεροπτικά Id. DDeor. 1[21].1; τὸ -ώτατον D. 17.26. Adv. -κῶς X. HG 7.1.18, Str. 8.6.23: Comp. -ώτερον Plb. 5.46.6: Sup. -ώτατα D.C. 49.7.
- 2 c. gen., ἀδικία ἕξις ὑ. νόμων Pl. Def. 416a.
ὑπεροπτικός, ή, όν, méprisant, dédaigneux de, gén. Plat. Def. 416a ; abs. Isocr. 8d, 283b ; Luc. Nigr. 1, D. mar. 13, 1, etc. ; joint à ἀπίθανος, Luc. D. deor. 21, 1 ||
Sup. -ώτατος, Dém. 218 fin.
Étym. ὑπερόψομαι.
ὑπεροπτικός, ή, όν, Andere zu verachten od. verächtlich zu behandeln gewohnt, dazu geneigt ; Isocr. 1.30 ; Plat. defin. 416 ; τοῦ πλείονος, Aristipp. bei DL. 2.72;
• adv. ὑπεροπτικῶς , τινός, Xen. Hell. 7.1.18 ; ὑπεροπτικώτερον χρῆσθαι τοῖς φίλοις Pol. 5.46.6 ; Luc. Nigr. 1 D. D. 22 u. öfter.
• adv. ὑπεροπτικῶς , τινός, Xen. Hell. 7.1.18 ; ὑπεροπτικώτερον χρῆσθαι τοῖς φίλοις Pol. 5.46.6 ; Luc. Nigr. 1 D. D. 22 u. öfter.
ὑπεροπτικός
from ὑπερόπτης
ὑπεροπτικός, ή, όν
- disposed to despise others, contemptuous, disdainful, Isocr., Dem.:—adv. -κῶς, Xen.