ὑπερφιάλως
ὑπερφιάλως [ᾰ] adv. :
1 outre mesure, excessivement, Il. 13, 293 ; 18, 300 ; Od. 17, 481 ; 21, 285 ||
2 avec orgueil ou arrogance, Od. 1, 227 ; 4, 663, etc.
ὑπερφιάλως
[adv. fr. ὑπερφίαλος.]
- 1
In reckless or regardless wise: ὑβρίζοντες Od. 1.227.
- 2
In a high-handed or striking fashion: ἦ μέγα ἔργον ὑ. ἐτελέσθη
(τετέλεσται) Od. 4.663, Od. 16.346. - 3
Excessively, greatly: μή τις ὑ. νεμεσήσῃ Il. 13.293. Cf. Il. 18.300: Od. 17.481=Od. 21.285, Od. 18.71.
- 1