ὑπερχέω
ὑπερχέω, cause to overflow
Could not find ὑπερχυθὲν in Logeion dictionaries.
ὑπερχυθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of ὑπερχέω
ὑπερχέω,
- cause to overflow, τὸ ὕδωρ (accus.) Aesop. in Gloss. vol. iii p.43:—Pass., overflow, overrun, of liquids, Arist. Pr. 876a18, Mir. 837b9; ὑπὲρ τὸ ἀγγεῖον D.C. 66.16; of the air, Hp. Aph. 7.51; ὑπερχεῖται εἰς τὸ ἀχανές Arist. Mete. 367a19; flow over, τρίχες τῶν ἀκρωμίδων ὑπερκεχυμέναι Alciphr. Fr. 5.4; τὰς -ομένας τοῦ ὄντος ἀρχάς Dam. Pr. 61.
ὑπερ·χέω (f. χεῶ, ao. -έχεα ; pass. ao. ὑπερεχύθην, pf. ὑπερκέχυμαι) répandre par-dessus, d’où au pass. couler par-dessus bord, déborder et se répandre, Hpc. Aph. 1260 ; Arstt. Probl. 3, 34, 1 ; Mir. 89, etc. ; Plut. Rom. 5, Oth. 4, M. 590c ; avec ὑπέρ et l’acc. DC. 66, 16 ; avec le gén. Alciphr. fr. 5, 4 ; fig. en parl. d’une multitude, Plut. Cato ma. 14 ||
➳ Prés. ind. pass. 3 sg. avec contr. ὑπερχεῖται, Plut. Rom. 5 ; part. plur. sans contr. ὑπερχεόμενοι, Plut. Cato ma. 14.
ὑπερχέω, (χέω), übergießen, überschwemmen, u. pass. überfließen ; Arist. Probl. 3.34 ; ὑπερχεῖται ποταμός Plut. Rom. 5, u. oft ; auch übertr., von einer Menschenmenge, Cat. mai. 14.