ὑποπτήσσω

ὑποπτήσσω,

• crouch or cower beneath, like hares, birds, etc., πετάλοις ὑποπεπτηῶτες (Ep. pf. part. from shorter stem πτη-, cf. κατα-, προσ-πτήσσω) Il. 2.312; ὑποπτήξας τάφῳ E. Hel. 1203; ὑπέπτηχε cowers, Luc. Musc.Enc. 4.
• • II metaph., crouch before another, bow down to, τινι X. Cyr. 1.5.1; also ὑ. τοὺς νέους θεούς A. Pr. 960, cf. 29, X. Cyr. 1.6.8; τὸ τῶν Ἀθηναίων ἀξίωμα Aeschin. 2.105: abs., to be modest or shy, X. Cyr. 1.3.8.

ὑποπτήσσω, (πτήσσω), sich aus Furcht niederbücken, unterducken ; πετάλοις ὑποπεπτηῶτες, ep. = ὑποπεπτηκότες, Il. 2.312 ; aus Furcht od. Scham scheu, schüchtern, blöde sein, ὑποπτήξας Eur. Or. 775 ; Hel. 1219 ; sich vor Jem. demütigen, sich ihm unterwerfen, Scheu u. Ehrfurcht vor Einem haben, τινά, ihn fürchten, scheuen, θεὸς θεῶν γὰρ οὐχ ὑποπτήσσων χόλον Aesch. Prom. 29 ; ταρβεῖν ὑποπτήσσειν τε τοὺς νέους θεούς 962 ; auch in Prosa, Xen. Cyr. 1.3.8, 1.6.8 ; οὐχ ὑποπτήξας τὸ τῶν Ἀθηναίων ἀξίωμα Aesch. 2.105 ; ὑπέπτηξε Plut. Demetr. 33.

†ὑποπτήσσω

[ὑπο- 4.]

Nom. pl. masc. pf. pple. ὑποπεπτηῶτες.

To cower under.

With dat.: νεοσσοὶ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες Il. 2.312.

ὑποπτήσσω : only perf. part., ὑποπεπτηῶτες, having crouched down timidly under and hidden themselves amid the leaves, πετάλοις, Il. 2.312†.

ὑποπτήσσω fut. ξω

• • Ito crouch or cower beneath, like hares or birds, πετάλοις ὑποπεπτηῶτες (Epic part. perf. for ὑποπεπτηκότες) , Il.; ὑποπτήξας τάφῳ Eur.
  • IImetaph. to crouch before another, bow down to, τινί Xen.; also, ὑπ. τινά Aesch., Xen.:—absol. to be modest or shy, Xen.