ῥηΐδιος

-η, -ον

[ῥεῖα.]

Easy.

With complementary infin. : τάφρος οὐχ ὑπερθορέειν ῥηϊδίη (easy to . . .) Il. 12.54. Cf. Il. 20.265.

So in impers. use : ῥηΐδιόν [ἐστι] θεοῖσι κυδῆναι βροτόν Od. 16.211.

Easy to understand or follow : ἔπος Od. 11.146.