quamquam

quam-quam (quan-),

• conj., though, although, albeit; ante-class. always, and in class. prose regularly joined with indic.; by Cic. rarely with the subj., and usu. when the general idea would demand the subj. (as potential, conditional, consecutive, etc.; cf. Zumpt, Gram. § 574; Madv. § 361, A, 3; and v. esp. Fischer, Gram. 2, p. 696 sq.).
• • • • • α With indic.: quamquam blandā voce vocabam, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 41 (Ann. v. 50 Vahl.): quamquam libenter escis alienis studes, Plaut. Pers. 3, 1, 8 (336); id. Mil. 4, 8, 44 (1354): quamquam est scelestus, Ter. Ad. 159: quamquam id est minime probandum, Cic. Rep. 1, 26, 42; 1, 4, 7; id. Ac. 2 (Luc.), 6, 16; 1, 9, 34: quamquam non venit ad finem tam audax inceptum, tamen, etc., Liv. 10, 32: Romani, quamquam fessi erant, Sall. J. 53: quamquam festinas, non est mora longa, Hor. C. 1, 28, 35 et saep.—
        • β With subj.: quamquam illa ipsa exclamatio Non potest melius sit velim crebra, Cic. de Or. 3, 26, 101: quamquam sint in quibusdam malis, tamen, etc., id. Tusc. 5, 30, 85: quamquam ne id quidem suspicionem coitionis habuerit, although even that gave rise to no suspicion, id. Planc. 22, 53; id. de Or. 2, 1, 1: Romanis, quamquam procul a patriā pugnarent, etc., Liv. 23, 29, 7: quamquam nonnullis leve visum iri putem, Nep. Att. 13. 6: quamquam moveretur his vocibus, Liv. 36, 34, 6 Weissenb. ad loc.; cf. id. 6, 9, 6; 45, 17, 7.—
        • γ Ellipt., with an adj. or part.: bellum atque arma, quamquam vobis invisa, tamen quia Lepido placent, sumenda sunt, Sall. H. Fragm. 1, 48, 2: acri viro, et quamquam advorso populi partium, famā tamen aequabili, id. J. 43, 1 Dietsch: omnia illa, quamquam expetenda, etc., Cic. Fin. 5, 23, 68: curam adhibere, quamquam difficili in re, id. Fam. 2, 7, 3; 5, 3, 4; Liv. 4, 53, 1 Weissenb. ad loc.—
        • δ With a subj.-clause: quamquam ne impudicitiam quidem nunc abesse Pallante adultero, Tac. A. 12, 65, 3.—
• II In partic., as a rhetor. particle of transition, inobjections made by the speaker himself, although, however, yet, nevertheless, notwithstanding: quamquam, quem potissimum Herculem colamus, scire sane velim, Cic. N. D. 3, 16, 42: quamquam quid loquor, id. Cat. 1, 9, 22: quamquam te quidem quid hoc doceam, id. de Or. 2, 47, 197; id. Phil. 2, 16, 42: quamquam o! sed superent, etc., Verg. A. 5, 195.

quam-quam, Coni., wenn auch noch so, deutsch wiewohl, obgleich, obschon, und am Anfange des Satzes (beschränkend, berichtigend, ergänzend) = gleichwohl, indessen, jedoch, freilich, zwar, mit und ohne korresp. tamen, gew. mit folg. Indicat., mit folg. Coniunctiv in klass. Prosa nur, wenn ihn der Gedanke auch ohne quamquam erfordern würde, bei Dicht. u. spät. Pros. aber auch übh., α) mit Indicat.: medici quamquam intellegunt saepe, tamen numquam aegris dicunt etc., Cic.: quamquam festinas, non est mora longa, Hor. – am Anfange eines Satzes, quamquam quis ignorat, qui etc., Cic.: u. so in parenthet. Sätzen, quamquam quid loquor, Cic. – β) m. Coniunctiv (s. Madvig Cic. de fin. 3, 70. Kühner Cic. Tusc. 5, 85. Görenz Cic. de legg. 3, 18): quamquam sensus abierit, tamen suis et propriis bonis laudis et gloriae, quamvis non sentiant, mortui non carent, Cic.: quamquam sint in quibusdam malis, tamen hoc nomen beati longe et late patet, Cic.: quamquam nonnullis leve visum iri putem, obgleich es nach meiner Meinung so manchem unerheblich scheinen dürfte, Nep. – in parenthet. Sätzen, quamquam te quidem quid hoc doceam? Cic.: quamquam ne id quidem suspicionem coitionis habuerit, Cic. – γ) mit folg. Acc. u. Infin.: quamquam ne impudicitiam quidem nunc abesse, wiewohl, jedoch, Tac. ann. 12, 65. – δ) ohne Verbum, αα) in der Aposiopese: quamquam o! – sed superent etc., Verg. Aen. 5, 195. – ββ) m. einem Adi. od. Partic.: bellum atque arma, quamquam vobis invisa, tamen quia Lepido placent, sumenda sunt, Sall. hist. fr. 1, 48, 2 (1, 51, 2); u. so Sall. Iug. 43, 1: si omnia illa, quae sunt extra, quamquam expetenda, summo bono continerentur, Cic. de fin. 5, 68: quamquam vulnerato Pisoni effugium dedit, Tac. hist. 1, 43: beim Abl. absol., magnitudine quamquam non satis iustā ad proeliandum, Auct. b. Alex. 44, 3: quies provinciae quamquam remoto consulari mansit, Tac. hist. 1, 60. – oft in nachaug. Prosa (s. Otto Tac. ann. 1, 6. p. 68), zB. triumpho donatus est, qu. expers belli propter aetatem, Suet.: qu. offirmate resistens, Suet.: neque enim quamquam fusis omnibus membris statua sit, nisi collocetur, Quint. – ➳ quamquam nachgestellt, Tac. ann. 5, 9.

quamquam [CL] 1 (introducing concessive cl., in quot. w. subj.) despite the fact that, even though, however much. b (w. lesser degree of opposition implied between statements of main and concessive clauses) although (w. indic.); c (w. subj.). Clemens ‥ secundus Romanae ecclesiae dispensator, ~am nonnulli Linum et Ancletum in pontificatus regimine nequiquam praeferant Aldh. VirgP 25; a1079 in archiepiscopatu Remensi ‥ captus est, ~am se sub archiepiscopi Remensis tuitione ire clamaret Anselm (Ep. 55) III 169; s1066 divina illum [sc. Willelmum] manus protexit, ut nichil sanguinis ex ejus corpore hostis hauriret, ~am illum tot jaculis impeteret W. Malm. GR III 244; deinde crepitu ventris emisso turbavit auras. id, ~am fatuis risum imperasset, monachis tamen in immanem dolorem venit Id. GP V 275.  b qui fortunarum amplitudine nichil plus acquisierit, nisi ut plus benefacere posset quibus vellet; ~am ad estimationem vulgi tantum ejus decedebat glorie, quantum accedebat fortune W. Malm. GP I 71; ‘partiti sunt sibi vestimenta mea ‥’; ~am hoc de tunica Domini inconsutili dictum videri potest Beleth RDO [ed. PL] 96. 99C.  c cujus ‥ gloria ‥ et ‥ praeconia, ~am specialiter apud Alexandriam et Aegiptum clarescerent, per totos tamen mundi cardines ‥ percrebruit Aldh. VirgP 32 p. 272; tum ‥ abbas ‥ exhilaratus tam insperato coelestis thesauri lucro ‥ gratias egit ‥ Domino cum magno sc. totius consortii gaudio, ~am compaterentur dispendio fraterno Gosc. V. Iv. 86A; ~am Spiritus Sanctus sit de duobus ‥ non tamen est de duobus diis Anselm (Proc. Sp. 15) II 216; de Alla ‥ qui, ~am maxima occasio Christianitatis genti Anglorum fuerit, nichil umquam ‥ de ea audire meruit W. Malm. GR I 45; offitium ‥ magis insito virtutum amore quam litteratura fretus, exercebat; ~am non ita hebes, ut putabatur, fuerit, qui ‥ necessaria sciret Id. GP IV 139; ~am, o filioli mei, quos sane scientie opulenter informavi, uberi partium affluentia sit littera tertia referta, nil reliqui in exponendis illis que vel antiqua vel moderna approbat censura Osb. Glouc. Deriv. 137. 2 (introducing new sentence, elaborating upon what was previously expressed) although in fact, however, yet. c1075 ~am si consideremus nos et illum ‥ multa ‥ sint cur nos illi sponte ‥ oboedire debeamus Anselm (Ep. 73) III 195. 3 (w. adj. or ppl.) however much, although, albeit. cui ‥ angelum caelestem ‥ quem ille ‥ non viderat, ‥ ~am ingrato ac furibundo, ‥ demonstravit Gildas EB 1 p. 27; c1095 ~am recte viventem recteque sapientem, pastorali sollicitudine fraternitatem vestram monere compellor quatenus ‥ Anselm (Ep. 198) IV 89; ~am voce impeditior, at in consiliis non futilis auctor W. Malm. GP I 71; ignotam sibi dictionem, ~am aliis tritam Osb. Glouc. Deriv. 4; interna voluntas asperis et amaris tristicie motibus, ~am occultis, trans modestiam angustatur Gir. Ep. 4 p. 182.

quamquăm (6) (quanq-) (= quam quam, à qq. degré que, de qq. quantité que, cf. ut ut ).

I conj., quoique, bien que : avec ind., Cic. , Cæs. , Sall. , Liv. , etc. || avec subj. potent. : quamquam sint... Cic. Tusc. 5, 85, quoiquʼils puissent être..., cf. Cic. Or. 183 || avec le subj. de concession : quamquam putem Nep. Att. 13, 6, à qq. degré que je croie, quoique je croie, cf. *Cic. Mur. 20 ; Or. 172 ; Virg. En. 6, 394 ; Liv. 36, 34, 6 ; Tac. Agr. 3, etc. || devant un part. ou un adj. : omnia illa... quamquam expetenda Cic. Fin. 5, 68, toutes ces choses... quoique dignes dʼêtre recherchées, cf. Sall. J. 43, 1 ; Liv. 4, 53, 1 ; 8, 13, 6 ; 31, 41, 7.

II adv. de coord. initial, mais, du reste, dʼailleurs : Cic. Br. 62 ; Or. 113 ; Cat. 1, 22 || quamquam o !... Virg. En. 5, 195, et pourtant, ô ! [aposiopèse] || avec prop. inf. dans style indirect : Liv. 4, 15, 5 ; Tac. Ann. 12, 65.

quam-quam

• (quanquam), conj, though, although, albeit, notwithstanding that: quamquam blandā voce vocabam: quamquam est scelestus, T.: quamquam non venit ad finem tam audax inceptum, tamen, etc., L.: Romani, quamquam fessi erant, S.: Quamquam festinas, non est mora longa, H.: quamquam alii dicant aeque caram esse, etc.: quamquam quid facturi fueritis dubitem: quamquam sint in quibusdam malis, tamen, etc.: Romanis, quamquam procul a patriā pugnarent, etc., L.: quamquam nonnullis leve visum ire putem, N.: quamquam nulla merita cuiquam ad dominationem pandere viam, L.—Ellipt.: acri viro, et quamquam advorso populi partium, famā tamen aequabili, S.: omnia illa, quamquam expetenda, etc.—In transitions, and yet, although, however, yet, nevertheless, notwithstanding: quamquam, quem potissimum Herculem colamus, scire sane velim: quamquam te quidem quid hoc doceam: Quamquam o! sed superent, etc., V.