Logeion | scintilla

scintilla , ae, f.: a spark, 1.174.

scintilla, ae, f. dim. [kindr. with σπινθήρ], a spark (class.).

I Lit.; sing.: videmus Accedere ex unā scintillā incendia passim, Lucr. 5, 609; 4, 606; Verg. A. 1, 174; Ov. M. 7, 80; Liv. 38, 7 al.: parva saepe scintilla contempta excitavit incendium, Curt. 6, 3, 11.—Plur., Lucr. 2, 675; 6, 163; Verg. A. 12, 102; Quint. 8, 5, 29 al.—
- B Transf., a bright, sparkling point: nullis ut in auro lucentibus scintillis, Plin. 33, 6, 31, § 95.—
II Trop., a spark, glimmer, faint trace: scintilla ingenii, Cic. Rep. 2, 21, 31: belli, id. Fam. 10, 14, 2: isti tantis offusis tenebris ne scintillam quidem ullam nobis ad dispiciendum reliquerunt, id. Ac. 2 (Luc.), 19, 61: ne scintillam quidem relinques, genus qui congliscat tuom, Plaut. Trin. 3, 2, 52 (678).

scintilla, ae, f. (vgl. ahd. scīnan, scheinen), der Funke, I) eig. u. übtr.: 1) eig., des Feuers, videmus acc dere ex una scintilla incendia passim, Lucr.: silici scintillam excudere, Plin.: scintillam emittere, scintillas edere, Plin.: cum saxis pastores saxa feribant, scintillam subito prosiluisse ferunt, Ov.: scintillam levem ignis inditam plumae folle fabrili ad caput fistulae imposito flando accenderunt, Liv.: parva saepe scintilla contempta excitavit incendium (bildl.), Curt. 6, 3 (8), 11: de parva scintilla et paene moriente maxima suscitavit incendia, Hieron. epist. 121, 2. – 2) übtr., ein funkenähnlicher Punkt auf Gold usw., ein Funke, Plin. 33, 95. – II) bildl., der noch glimmende Funke, der kleinste Überrest, eine verschwindende Kleinigkeit, Plaut. trin. 678: belli, Cic. ep. 10, 14, 2: ingenii, Cic. de rep. 2, 31: virtutum quasi scintillae, Cic. de fin. 5, 43 Mueller mentis, Prud. cath. 7, 19: vigoris paterni, Hieron. epist. 79, 6: veritatis, Lact. 5, 2, 9: partem ac veluti scintillas quasdam sacrorum in terram resiluisse atque alieno loco haesisse, Sen. de otio 5, 5.

scintilla [CL] 1 small piece of material that is burning, spark. b (in pl.) tail of a comet. c (in gl.). volantibus in altum ~is culmen domus ‥ flammis impleri Bede HE III 10; c794 ~ae de igne sparguntur (v. flammula 1); quid das nobis in officina tua, nisi ferreas scinctillas [AS: fyrspearcan] et sonitus ‥ flantium follium? Ælf. Coll. 100; ~a multo cinere pressa ‥ fomentis excitata ‥ erumpit demum in flammam Pull. Sent. 721A; ignis ‥ dum adhuc in ~is est, facillime opprimitur Gir. EH I 7; sic sufflare quod ~a [ME: sperke] in ignem excresceret AncrR 28. b circa idem tempus stella comata apparuit in borialibus partibus Anglie, que comata sintillas vertebat versus Walliam Dieul. f. 145v. 2. c scintella, spaerca GlC S 192; 10‥ ~a, spearca WW. 2 (in var. fig. uses) spark: a (w. ref. to igniting fire); b (as small particle of fire or spot of light); c (as small thing); d (in title of book, the Liber ~arum of Defensor). a doctrina haeretica, si vel modicam ~am in tuum pectus jecerit, in brevi ingens flamma succrescit Bede Mark 210D; animositatis tam ~am adjicere quam et innatum ignem inflammare potest Gir. TH intr.; 1389 satagens dissencionis ~am accendere inter concordie zelatores Dip. Corr. Ric. II 69. b 754 particulam vel ~am de candella ecclesiae ‥ nobis destinare curetis Bonif. Ep. 91; 800 ut antiquae dilectionis ‥ ~a eluceat inter caliginosas terrenorum desideriorum umbras Alcuin Ep. 209; licet flammivomo tuae sapientiae lumini ~a ingenioli mei nil addere possit Id. Rhet. 1; radiante paulatim fidei ~a [AS: spearcan] ‥ quibus ‥ meritis in ‥ perfectionis ardorem accendi valeret ‥ percunctari ‥ coepit RegulC 1; quem suscepit Simon ille / Deo carus plus quam mille / cujus verba sunt sintille / fascis divi numinis Ledrede Carm. 40. 11. c c740 si quid ‥ ingenioli mei parva ~a intellegere vel investigare valet (Lullus) Ep. Bonif. 103; magis in Dei sapientia quam in aliqua ~a secularis sciencie confidere Dominic Mir. Virg. f. 137c; docti magis in Dei sapientia quam in aliqua ~a secularis scientie confidere Mir. Wulfst. II prol.; cui nullum jus competit in re, nec ~a juris Bracton f. 160; non erit opus ‥ si saltem vel sintilla ‥ remaneat ruboris, ulterius exacuere asperitatis linguam Reg. Whet. II 387; Deus ‥ illustrare me ~a veritatis dignatus est Ripley 179. d †scintillarium [l. ~arum] de diversis voluminibus Chr. Rams. xc; scintillarum de diversis voluminibus Ib. 359. 3 kind of small fish. fundulus, minutus piscis, qui et gobio et ~a dicitur Osb. Glouc. Deriv. 243. 4 (bot.) ? cow parsnip. 14‥ sintilla, wodewhistil, kekkis MS Camb. UL Dd. 11. 45 f. 114rb.

scintilla, (12) æ, f. , étincelle : Lucr. 5, 609, etc.; Virg. En. 1, 174 ; Curt. 6, 3, 11 || point brillant [dans une pierre] : Plin. 33, 95 || [fig.] Cic. Fam. 10, 14, 2 ; Rep. 2, 37 ; ne scintillam quidem relinques, genus qui congliscat tuum Pl. Trin. 678, tu ne laisseras même pas une étincelle [un rejeton] pour ranimer ta race.

scintilla, ae f

1. vonk;
2. (metaf.) vonkje, sprankje, restje [spei; virtutis; ingenii].

scintilla , ae. f.
火星。— belli 舊戰之餘。

Suggest a Translation
See an image

, Brevis sententia ex alio depromta. Vide Scintillaris. Hinc . Laurentius Leodiensis in præfat. ad Hist. Episcopor. Leodiensium : Laudanda est tamen Bertharii pia industria, qui de ipsis cineribus et ruinis incensæ urbis et Ecclesiæ, omnia, prout potuit, prædecessorum saltem Præsulum vel nuda nomina eruit, vel quædam gestorum nobis Scintillavit, i. quasi per scintillam, seu breviter elucidavit.

. Stat. collegii Fux. Tolos. ann. 1457. ex Cod. reg. 4223. fol. 236. r° : Non autem interdicimus, quod si quis stomacho indispositus fuerit, possit intrare dictam coquinam et petere Scintillam brolii. Id est, paululum brolii. Nostris alias Scintile, eadem acceptione, teste Borello Estincelles vero appellarunt auri bracteolas, quas Paillettes nunc dicimus. MS. : Es limon ot assez de belles Florettes d'or et Estincelles.

scintilla ae, f

a spark: silici scintillam excudere, V.: scintillam levem ignis accendere, L.: parva, Cu.—Fig., a spark, glimmer, trace, particle: ingeni: belli: virtutum quasi scintillae.

scintilla

Saved

Recent