Scylla
- A celebrated rock between Italy and Sicily, opposite to Charybdis: Scylla saxum est, Charybdis mare, utrumque noxium appulsis, Mel. 2, 7, 14; cf.: in eo freto est scopulus Scylla item Charybdis mare vorticosum, ambo clara saevitia, Plin. 3, 8, 14, § 87; whereas Seneca remarks: indices mihi omnia de Charybdi certiora. Nam Scyllam saxum esse et quidem non terribile navigantibus, optime scio: Charybdis an respondeat fabulis, perscribi mihi desidero, Sen. Ep. 79, 1; Mel. 2, 4, 8; Prop. 3, 12 (4, 11), 28; Verg. A. 3, 420; Ov. M. 13, 730.— Personified, the daughter of Phorcys, transformed by Circe, through jealousy, into a sea-monster, with dogs about the haunches, Hyg. Fab. 199; Ov. M. 14, 52 sq.; Verg. A. 3, 424 sq.; Lucr. 4, 732; Tib. 3, 4, 89; Cic. Verr. 2, 5, 56, § 146; id. N. D. 1, 38, 108; cf. also II.
- —Hence, Scyllaeus, a, um, adj., of or belonging to Scylla, Scyllaean: Scyllaei litoris undas, Sil. 2, 334: undae, Luc. 2, 433: antra, Sil. 2, 306: monstra, Stat. S. 5, 3, 280: rabies, Verg. A. 1, 200.—Transf.: ne Scyllaeo illo aeris alieni in freto ad columnam adhaeresceret, Cic. Sest. 8, 18: obloquiorum, Sid. Ep. 7, 9.—
- II Daughter of Nisus of Megara, who, for love of Minos, cut off her father’s hair, upon which his life depended, and was transformed in consequence into the bird Ciris, Hyg. Fab. 198; Ov. M. 8, 8 sq.; 8, 150 sq.; Verg. Cir. 488 sq.; Ov. Tr. 2, 393 al.—The poets (even Ovid) sometimes confound the two Scyllas, Lucr. 5, 893; Prop. 4 (5), 4, 39; Ov. Am. 3, 12, 21; id. F. 4, 500; id. R. Am. 737; Verg. E. 6, 74.
- —Hence, Scyllaeus, a, um, adj., Scyllaean (poet.), = Megarean: rura, Stat. Th. 1, 333.
~a, monstrum nautis inimicissimum, in eo freto quod Italiam et Siciliam interluit, fuisse perhibetur
Silla dicitur in fabulis monstrum sub vultu virgineo canina inguina habentia
donec ‥ post perpessas ventorum et pluviarum ~as, se Cantuarie sanam et validam exhiberet
Silla semper evomit et in altum jactat undas
dum conantur Ovidium a Scilla eicere, projecerunt in Caribdim
si ~am semel evasero, per Dei gratiam non recidam in Charybdin
ebrea sobrietas, demens clemencia, portus / Cille, pestifera cura, salutis iter
ipsa Petri navicula inter Scille scopulos et Caribdis voraginem ‥ periclitatur
~a,eduuelle
- 1. rotspartij in de huidige Straat v. Messina, tegenover de draaikolk Charybdis; in de mythologie de dochter v. Phorcus, door Circe uit jaloezie in een zeskoppig monster met twaalf voeten veranderd, schrik v.d. zeelieden, die door haar, wanneer ze voorbij kwamen varen, verslonden werden; — adj. Scyllaeus, a, um;
- 2. dochter v. Nisus, de koning v. Megara, die haar vader vermoordde uit liefde voor Minos, die de stad belegerde.
水女名。山麻鵲。魚名。沙灘名。水葱子。Incidit in Scyllam cupiens vitare Charybdim 前門拒狼後門進虎。
Suggest a Translation
See an image
-
…volgo vana tenere ferunt, foliisque sub omnibus haerent. Multaque praeterea variarum monstra ferarum Centauri in foribus stabulant, Scyllaeque biformes, et centumgeminus Briareus, ac belua Lernae horrendum stridens, flammisque armata Chimaera, Gorgones Harpyiaeque et forma…
Vergil, Aeneid
-
…Charybdim poetae fingendo exprimere potuerunt, quae tantos exhauriret gurgites quantas iste Byzantiorum Brogitarorumque praedas exsorbuit aut tam eminentibus canibus Scyllam tamque ieiunis quam quibus istum videtis, Gelliis, Clodiis, Titiis, rostra ipsa mandentem qua re, id…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…novum monstrum ex vetere illa immanitate quae in isdem locis versata esse dicitur. non enim Charybdim tam infestam neque Scyllam nautis quam istum in eodem freto fuisse arbitror ; hoc etiam iste infestior, quod multo se pluribus et immanioribus…
Cicero, in Verrem
-
…in meum aliae aliae in tuum ; quid quod earum rerum quae numquam omnino fuerunt neque esse potuerunt, ut Scyllae ut Chimaerae ; quid quod hominum locorum urbium earum quas numquam vidimus ; quid quod simul ac mihi collibitum est…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…placuisse marinis, quid iuvat esse deum, si tu non tangeris istis Talia dicentem, dicturum plura, reliquit Scylla deum ; furit ille inritatusque repulsa prodigiosa petit Titanidos atria Circes. Iamque Giganteis iniectam faucibus Aetnen arvaque Cyclopum ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…, oleum ex rosa norit. Atque illud etiam scriptum fuit, quae nomina fuerint sociorum Ulixis, qui a Scylla rapti laceratique sunt ; utrum ἐν τῇ ἔσω θαλάσσῃ Ulixes erraverit κατʼ Ἀρίσταρχον an ἐν τῇ ἔξω κατὰ Κράτητα ;…
Aulus Gellius, Attic Nights
-
…aere atque aequorei tergo flauente iuuenci cassis erat munita uiro, cui uertice surgens triplex crista iubas effundit crine Suebo Scylla super fracti contorquens pondera remi instabat saeuosque canum pandebat hiatus, nobile Gargeni spolium, quod rege superbus Boiorum caeso…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…medio vi pontus et undis Hesperium Siculo latus abscidit, arvaque et urbes litore diductas angusto interluit aestu. Dextrum Scylla latus, laevum implacata Charybdis obsidet, atque imo barathri ter gurgite vastos sorbet in abruptum fluctus, rursusque sub…
Vergil, Aeneid
-
…aetas, impenderet illi Lemnias imperium, Cressa stamen labyrinthi, Alceste vitam, Circe herbas, poma Calypso, Scylla comas, Atalanta pedes, Medea furores, Hippodame ceras, cygno Iove nata coronam ; huic Dido in ferrum…
Sidonius Apollinaris, Carmina
-
…, Tu fraudis poenas, credulitatis ego Compressos utinam Symplegades elisissent, Nostraque adhaererent ossibus ossa tuis ; Aut nos Scylla rapax canibus mersisset edendos Debuit ingratis Scylla nocere viris ; Quaeque vomit totidem fluctus totidemque resorbet, Nos quoque Trinacriae…
Ovid, Epistulae
(Σκύλλα) and Charybdis (Χαρυβδίς). The names of two rocks between Italy and Sicily. In the one nearest to Italy was a cave, in which dwelt Scylla, a daughter of Crataeis, a fearful monster, barking like a dog, with twelve feet, and six long necks and heads, each of which contained three rows of sharp teeth. The opposite rock, which was much lower, contained an immense fig-tree, under which dwelt Charybdis, who thrice every day swallowed down the waters of the sea, and thrice threw them up again (Homer Od. xii. 73-110; 235-259; 430-444). This is the Homeric account; but later traditions give different accounts of Scylla's parentage. Heracles is said to have killed her, because she stole some of the oxen of Geryon; but Phorcys is said to have restored her to life. Vergil (Aen. vi. 286) speaks of several Scyllae, and places them in the lower world. Charybdis is described as a daughter of Poseidon and Gaea, and as a voracious woman, who stole oxen from Heracles, and was hurled by the thunderbolt of Zeus into the sea. See Tzetz. ad Lycophr. 650; Eustath. p. 1719; Serv. ad Verg. Aen. iii. 420.
See Nisus.
- falls in love with Minos and betrays her father by pulling out his purple hair: Apollod. 3.15.7
- drowned by Minos: Apollod. 3.15.7
- the Argo at Scylla and Charybdis: Apollod. 1.9.24
- daughter of Crataeis and Trienus or Phorcus: Apollod. E.7.19
- Odysseus sails past her: Apollod. E.7.19
- she gobbles up six of his comrades: Apollod. E.7.19, Apollod. E.7.21