suspendo
suspendo, to hang up, hang, suspend
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Suspensaeque in Logeion dictionaries.
Suspensaeque Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of suspendo
- I Lit.
- A In gen.: pernas suspendito in vento biduum ... suspendito in fumo biduum ... suspendito in carnario, Cato R. R. 162, 3: aliquid in fumo, Plin. 30, 4, 11, § 31: suspensae in litore vestes, Lucr. 1, 305: religata ad pinnam muri reste suspensus, Liv. 8, 16, 9: oscilla ex altā pinu, Verg. G. 2, 389: columbam malo ab alto, id. A. 5, 489: tignis nidum suspendat hirundo, id. G. 4, 307: habilem arcum umeris, id. A. 1, 318: stamina telā, Ov. M. 6, 576: aliquid collo, Plin. 37, 9, 40, § 124: (ranae) suspensae pedibus, id. 32, 8, 29, § 92; Col. 7, 10, 3: aliquid e collo, Plin. 23, 7, 63, § 125: allium super prunas, id. 19, 6, 34, § 115: vitem sub ramo, id. 17, 23, 35, § 209: cocleam in fumo, id. 30, 4, 11, § 31: aliquid lance, to weigh, Pert. 4, 10; cf.: in trutinā Homerum, Juv. 6, 438: suspendi a jugulis suis gladios obsecrantes, Amm.17, 12, 16: se suspendit fenestrā, i.e. to look out, Ap. Met. 4, 12, 20.—Poet.: nec sua credulitas piscem suspenderat hamo, had hung, caught, Ov. M. 15, 101.—In a Greek construction: (pueri) laevo suspensi loculos tabulamque lacerto, with their satchels hanging on their arms, Hor. S. 1, 6, 74; id. Ep. 1, 1, 56.—
- B In partic.
- 1 Pregn., of persons.
- a To choke to death by hanging, to hang (cf.: suffoco, strangulo): capias restim ac te suspendas, Plaut. Poen. 1, 2, 184 (393); cf. id. Pers. 5, 2, 34 (810): nisi me suspendo, occidi, id. Rud. 5, 3, 59 (1415): se suspendere, id. Trin. 2, 4, 135 (536); Cic. Verr. 2, 3, 56, § 129; id. Att. 13, 40, 1: caput obnubito: arbori infelici suspendito, Lex. ap. Cic. Rab. Perd. 4, 13; Liv. 1, 26, 6: uxorem suam suspendisse se de ficu, Cic. de Or. 2, 69, 278: se e ficu, Quint. 6, 3, 88: hominem in oleastro, Cic. Verr. 2, 3, 23, § 57: more vel intereas capti suspensus Achaei, Ov. Ib. 297: aliquem in furcā, Dig. 48, 13, 6; cf.: virgines, quae corporibus suspensis demortuae forent, Gell. 15, 10, 2.—
- b To hang at the whipping-post; pass., to be flogged, Amm.15, 7, 4.—
- 2 Of offerings in a temple, to hang up, dedicate, consecrate: votas vestes, Verg. A. 12, 769; cf. id. ib. 9, 408: arma capta patri Quirino, id. ib. 6, 859: vestimenta maris deo, Hor. C. 1, 5, 15: insignia, Tib. 2, 4, 23.—
- 3 Esp., of buildings, to build upon arches or vaults, to arch or vault: primus balneola suspendit, Cic. Fragm. ap. Non. 194, 14; cf. id. Top. 4, 22: pavimenta, Pall. 1, 20, 2: cameras harundinibus, to arch over, Plin. 16, 36, 64, § 156: castra saxis praeruptis, to build on, Sil. 3, 556: velabra, Amm.14, 6, 25: duo tigna ... suspenderent eam contignationem, propped up, supported, Caes. B. C. 2, 9, 2; cf. id. ib. § 5.—
- b Transf. (with esp. reference to the thing beneath), to prop up, hold up, support: muro suspenso furculis, Liv. 38, 7, 9: agentem ex imo rimas insulam, Sen. Ben. 6, 15, 5: tellus ligneis columnis suspenditur, Plin. 33, 4, 21, § 68: dolia subjectis parvis tribus lapidibus suspenduntur, Col. 12, 18, 6; cf. id. 2, 15, 6; 3, 13, 8: orbis Libycos Indis dentibus, tables with ivory feet, Mart. 2, 43, 9: cum terra levis virgultaque molem suspendant, Luc. 3, 397; Petr. 135, 8: pes summis digitis suspenditur, is raised on tiptoe, Quint. 11, 3, 125.—
- c Esp., of ploughing, etc., to lift up, raise: si non fuerit tellus fecunda ... tenui sat erit suspendere sulco, Verg. G. 1, 68: ripas ... litora multo vomere suspendere, Stat. Th. 4, 181; cf.: vineam in summā terrā suspendere, Col. 3, 13.—
- II Trop.; pass. suspendi, to depend, rest, etc.
- A In gen. (very rare): extrinsecus aut bene aut male vivendi suspensas habere rationes, dependent upon externals, Cic. Fam. 5, 13, 1: cui viro ex se ipso apta sunt omnia, nec suspensa aliorum aut bono casu aut contrario pendere, etc., id. Tusc. 5, 12, 36: genus, ex quo ceterae species suspensae sunt, Sen. Ep. 58, 7: numquam crediderim felicem ex felicitate suspensum, id. ib. 98, 1.—
- B In partic., to cause to be suspended, i. e.,
- 1 To make uncertain or doubtful, to keep in suspense: medio responso rem suspenderunt, Liv. 39, 29, 1: illa Suspendit animos fictā gravitate rogantum, Ov. M. 7, 308: ea res omnium animos exspectatione suspenderat, Curt. 9, 7, 20: aliquem exspectatione, Plin. Ep. 2, 20, 3: diu judicum animos, Quint. 9, 2, 22; cf.: senatum ambiguis responsis, Suet. Tib. 24: suspensa ac velut dubitans oratio, Quint. 10, 7, 22: exspectationem, Curt. 7, 4, 14; cf. infra, in the P. a. —
- 2 To stay, stop, check, interrupt, suspend (syn. supprimo): nec jam suspendere fletum Sustinet, Ov. F. 4, 849: lacrimas, id. Am. 1, 7, 57: spiritum, Quint. 1, 8, 1: sermonem, Quint. 11, 3, 35 sq.: fluxiones oculorum, Plin. 28, 7, 21, § 73: epiphoras, id. 25, 12, 91, § 143: causas morbi, Veg. Vet. 3, 65, 5: gressum, id. ib. 2, 55, 3: manum tuam, id. ib. 2, 40, 3; cf. P. a. 2. infra. — *
- 3 To hang or fix upon something: suspendit pictā vultum mentemque tabellā, Hor. Ep. 2, 1, 97.—
- 4 Aliquem or aliquid naso (adunco), to turn up one’s nose at, to sneer at a person or thing (Horatian): naso suspendis adunco Ignotos, Hor. S. 1, 6, 5: Balatro suspendens omnia naso, id. ib. 2, 8, 64.—
- 5 Of a temporary removal from office, to suspend: duobus hunc (episcopum) mensibus, Greg. M. Ep. 3, 46: ab officio suspensus, id. ib.
- —Hence, suspensus, a, um, P. a.
- A Lit. (mostly poet. and in post-Aug-prose).
- 1 Raised, elevated, suspended: Roma cenaculis sublata atque suspensa, Cic. Agr. 2, 35, 96; so, saxis suspensam hanc aspice rupem, Verg. A. 8, 190: equi illi Neptunii, qui per undas currus suspensos rapuisse dicuntur, Poët. ap. Cic. Tusc. 2, 27, 67; cf.: vel mare per medium fluctu suspensa tumenti Ferret iter, skimming lightly over the waters, Verg. A. 7, 810: (corus) suspensum in terras portat mare, raised on high, Sil. 1, 470: suspensis auribus, Prop. 3, 6 (4, 5), 8: aura suspensa levisque, Lucr. 3, 196: terra, loosened, loose, Col. 11, 3, 54: suspensissimum pastinatum, id. 3, 13, 7: (oliva) inicitur quam mundissimis molis suspensis ne nucleus frangatur, id. 12, 51, 2, and 54, 2: radix suspensa pariter et mersa, Plin. Ep. 8, 20, 6: suspensum inter nubila corpus, Sil. 12, 94; 1, 470: loco ab umore suspenso, Pall. 1, 40, 1: alituum suspensa cohors, Sen. Phoen. 77.—
- 2 Transf., suspended, i.e. pressing or touching lightly, light: suspenso gradu placide ire perrexi, on tiptoe, Ter. Phorm. 868; so, gradu, Ov. F. 1, 426; 6, 338; cf.: evagata noctu suspenso pede, Phaedr. 2, 4, 18: pedes, Sen. Contr. 1 praef. fin.: suspensa levans digitis vestigia primis, Verg. Cir. 212: vestigia, Sil. 15, 617: suspensā manu commendare aliquem, slightly, Plin. Ep. 6, 12, 1: suspensis dentibus, Lucr. 5, 1069: suspensis passibus, Amm.14, 2, 31: molis suspensis, Col. 12, 51, 2; 12, 54, 2.—
- B Trop.
- 1 Uncertain, hovering, doubtful, wavering, hesitating, in suspense, undetermined, anxious (the predom. and class. signif.; syn.: incertus, dubius): nolo suspensam et incertam plebem Romanam obscurā spe et caecā exspectatione pendere, Cic. Agr. 2, 25, 66; cf.: civitas suspensa metu, id. ib. 1, 8, 23: suspensum me tenes, id. Att. 10, 1, 2: maneo Thessalonicae suspensus, id. ib. 3, 8, 2; Hirt. B. G. 8, 43: tot populos inter spem metumque suspensos animi habetis, Liv. 8, 13: suspensus animus et sollicitus, Cic. Att. 2, 18, 1: suspenso animo exspectare, quod quis agat, id. ib. 4, 15, 10: animus, id. de Or. 1, 56, 239; id. Fam. 16, 3, 2; id. Verr. 2, 5, 6, § 14: animus suspensus curis majoribus, id. Phil. 7, 1, 1: auditā inspectāque re, omnia suspensa neutro inclinatis sententiis reliquere, Liv. 34, 62, 16: dimissis suspensā re legatis, id. 31, 32, 5.—Comp.: exercitus suspensiore animo, Auct. B. Afr. 48, 3: suspensus incertusque vultus, coloris mutatio, Cic. Clu. 19, 54; 3, 8; cf.: hominum exspectationem et spem rei publicae suspensam tenere, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 1; Cic. Fam. 11, 8, 1: suspensam dubiamque noctem spe ac metu exegimus, Plin. Ep. 6, 20, 19: pro homine amicissimo, id. ib. 8, 5, 3: munera suspensi plena timoris, Ov. H. 16, 84 Ruhnk.: suspensa et obscura verba, Tac. A. 1, 11.—Neutr. absol.: quare non semper illam (nequitiam) in suspenso relinquam? Sen. Ep. 97, 14: est suspensum et anxium, de eo, quem ardentissime diligas, interdum nihil scire, Plin. Ep. 6, 4, 3: rem totam in suspenso reliqui, id. ib. 10, 31 (40), 4: ipse in suspenso tenuit, Tac. H. 1, 78 fin.: si adhuc in suspenso sit statuta libertas, Dig. 9, 4, 15; Just. Inst. 1, 12, 5.—
- 2 Of goods held under a lien or judgment: suspensis amici bonis libellum deicio creditoribus ejus me obligaturus, Sen. Ben. 4, 12, 3.—
- 3 Dependent: qui fideles nobis socii, qui dubii suspensaeque ex fortunā fidei, Liv. 44, 18, 4: animos ex tam levibus momentis fortunae suspensos, id. 4, 32, 2.
- 1. ophangen (aan: in m. abl.; ex; de; ab; abl.) [alqm in oleastro; spicula ex umero; se de ficu; arcum umeris; metaf. vultum mentemque pictā tabellā fixeren op; alqm (alqd) naso de neus ophalen voor];
- 2. (poët.) (ter ere v.e. god in een tempel) ophangen, wijden (voor, aan: dat.) [arma Quirino; vestimenta deo maris];
- 3. oprichten, doen oprijzen [tellurem sulco tenui licht omploegen of omwoelen; nemora als dak op een huis leggen];
- 4. ondersteunen, stutten; ➤ tellus ligneis columnis suspenditur;
- 5. laten zweven, in de lucht laten hangen; — pass. zweven: primos suspensus in artus (Ov.) op de tenen;
- 6. (metaf.) onbeslist laten [rem medio responso];
- 7. (poët.; postklass.) onderbreken, tegenhouden, inhouden [fletum];
- 8. (poët.; postklass.) in onzekerheid of spanning houden [animos exspectatione]; / zie ook suspensus.
懸掛。絞死。拘束。延日。疑惑。扶撐。舉高。間斷。收權。摘印。— tellurem sulco vel vomere 耕地。— spiritum 停呼吸。— eum adunco naso 譏誚人。— aedificium 懸止工程。Pedes summis digitis suspendere 蹺足而立。Fletum suspendere 止哭。
Suggest a Translation
See an image
- subs (see sub)+pendo, to hang up, hang, suspend: reste suspensus, L.: Oscilla ex altā pinu, V.: tignis nidum, V.: Stamina suspendit telā, O.: in trutinā Homerum, Iu.: Nec sua credulitas piscem suspenderat hamo, had caught, O.: (pueri) Laevo suspensi loculos lacerto, with satchels hanging on their arms, H.: (tellurem) sulco, i. e. turn up, V.—To choke to death by hanging, hang: arbori infelici suspendito: se de ficu.—Of votive offerings, to hang up, dedicate, consecrate: votas suspendere vestīs, V.: Vestimenta maris deo, H.—Of buildings, to build on arches, hang, support, prop: quod ita aedificatum est, ut suspendi non possit: duo tigna suspenderent eam contignationem, propped, Cs.: suspenso furculis muro, L.—Of the looks, to fix, hang: Suspendit pictā voltum mentemque tabellā, H.— With naso, to turn up the nose at, sneer at: naso suspendis adunco Ignotos, H.: omnia naso, H.— Fig., pass, to depend, rest: nec extrinsecus aut bene aut male vivendi suspensas habere rationes, dependent upon externals.—To hang up, suspend, make uncertain, render doubtful, keep in suspense: medio responso rem, L.: omnium animos exspectatione, Cu.—To hang up, stay, stop, check, inter rupt, suspend: fletum, O.: lacrimas, O.
-
…. hunc duo sectati fratres, Aquilonia proles, hunc super et Zetes, hunc super et Calais, oscula suspensis instabant carpere palmis, oscula et alterna ferre supina fuga. ille sub extrema pendens secluditur ala et volucres ramo…
Propertius, Elegies
-
…, quoniam sensus inpellere possunt ; tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res. Denique fluctifrago suspensae in litore vestis uvescunt, eaedem dispansae in sole serescunt. at neque quo pacto persederit umor aquai visumst nec…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…nomine appellavit quaesivitque, qua de re ad Crassum rettulisset ; ex quo ut audivit commotumque ut vidit hominem, suspenso inquit animo et occupato Crassum tibi respondisse video, deinde ipsum Crassum manu prehendit et heus tu, inquit quid…
Cicero, de Oratore
-
…fuerit, in hoc iudicio valde laborabit. . ex Quinti fratris litteris suspicor iam eum esse in Britannia. suspenso animo exspecto quid agat. illud quidem sumus adepti, quod multis et magnis indiciis possumus iudicare, nos Caesari…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…pecus abegit. postea cum ad eum Nymphodorus venisset Aetnam et oraret ut sibi sua restituerentur, hominem corripi ac suspendi iussit in oleastro quodam, quae est arbor, iudices, Aetnae in foro. tam diu pependit in arbore…
Cicero, in Verrem
-
…enim eius vitio qui demolitus est damnum factum est, sed eius operis vitio quod ita aedificatum est, ut suspendi non posset. ab effectis rebus hoc modo Cum mulier viro in manum convenit, omnia quae mulieris fuerunt viri…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…alienam dignitate populi Romani semper putavi. iubet agros emi. primum quaero quos agros et quibus in locis nolo suspensam et incertam plebem Romanam obscura spe et caeca exspectatione pendere. Albanus ager est, Setinus, Privernas, Fundanus…
Cicero, de Lege Agraria
-
…illorum animos, quos impetus, quam ferociam fore putatis Romam in montibus positam et convallibus, cenaculis sublatam atque suspensam, non optimis viis, angustissimis semitis, prae sua Capua planissimo in loco explicata ac praeclarissime sita inridebunt atque…
Cicero, de Lege Agraria
-
…ab omni ictu hostium, pluteos ad alia opera abduxerunt ; turris tectum per se ipsum pressionibus ex contignatione prima suspendere ac tollere coeperunt. ubi quantum storiarum demissio patiebatur, tantum elevarant, intra haec tegimenta abditi atque muniti parietes…
Julius Caesar, Civil War
-
…quae nullis legionibus consequi potuissem, ut ex alienissimis sociis amicissimos, ex infidelissimis firmissimos redderem animosque novarum rerum exspectatione suspensos ad veteris imperi benevolentiam traducerem. sed nimis haec multa de me, praesertim ad te, a quo uno…
Cicero, Epistulae ad Familiares