abstineo
abstineo, to keep back, keep off, hold back
BWL
to abstain from food, to fast
Frieze-Dennison Vergil
Could not find abstinemus in Logeion dictionaries.
abstinemus Verb: present active indicative 1st plural of abstineo
- I Act.: dum ted abstineas nuptā, viduā, virgine, etc., Plaut. Curc. 1, 1, 37 (37): urbanis rebus te, id. Cas. 1, 1, 13 (101); id. Men. 5, 6, 20 (985); Ter. Heaut. 373: manus a muliere, Lucil. ap. Non. 325, 32; cf.: manus abstineant, Plaut. Trin. 2, 2, 11 (286): amor abstinendust (apstandust, R.), id. ib. 2, 1, 30 (252): me ostreis et muraenis facile abstinebam, Cic. Fam. 7, 26: ab alienis mentes, oculos, manus, de Or. 1, 43, 195: manus animosque ab hoc scelere, id. Verr. 1, 12 fin.: se nullo dedecore, id. Fin. 3, 11, 38: se cibo, Caes. B. C. 8, 44: ne ab obsidibus quidem iram belli hostis abstinuit, Liv. 2, 16: aliquos ab legatis violandis, id. 2, 22: se armis, id. 8, 2 al.—Hence: manum a se, to abstain from suicide, Cic. Tusc. 4, 37 al.
- II Neutr.: abstinere, to abstain from a thing; constr. with abl., ab, inf., quin or quominus, the gen., or absol.
- α With abl.: haud abstinent culpā, Plaut. Men. 5, 2, 18 (770) Ritschl: injuriā, Cic. Off. 3, 17, 72: fabā (Pythagorei), id. Div. 2, 58, 119: proelio, Caes. B. G. 1, 22, 3: pugnā, Liv. 2, 45, 8: senatorio ambitu, Tac. A. 4, 2: manibus, id. Hist. 2, 44: auribus principis, to spare them, id. Ann. 13, 14: sermone Graeco, Suet. Tib. 71: publico abstinuit, did not go out, id. Claud. 36 al.—Impers.: ne a me quidem abstinuit, Cic. de Or. 3, 43, 171: ut seditionibus abstineretur, Liv. 3, 10, 7; so id. 5, 50, 7.—
- β With ab: ut ne a mulieribus quidem atque infantibus abstinerent, Caes. B. G. 7, 47, 5.—
- γ With inf.: dum mi abstineant invidere, if they only cease to envy me, Plaut. Curc. 1, 3, 2 (159); so Suet. Tib. 23.—
- δ With quin or quominus: aegre abstinent, quin castra oppugnent, Liv. 2, 45, 10: ut ne clarissimi quidem viri abstinuerint, quominus et ipsi aliquid de eā scriberent, Suet. Gram. 3.— (*
- ε With the gen. (in Greek construction like the Greek ἀπέχεσθαί τινος): abstineto irarum calidaeque rixae, Hor. C. 3, 27, 69 (cf. infra, abstinens).—
- ζ Absol.: te scio facile abstinere posse, Plaut. Aul. 2, 5, 19 (345): non tamen abstinuit, Verg. A. 2, 534.—Esp. in med., to abstain from food: abstinere debet aeger, Cels. 2, 12, 2.
- —Hence, abstĭnens, entis, P. a., abstaining from (that which is unlawful), abstinent, temperate; constr absol. with abl., or poet. with gen.: esse abstinentem, continere omnes cupiditates praeclarum est, Cic. Q. Fr. 1, 1, 11: praetorem decet non solum manus, sed etiam oculos abstinentes habere, id. Off. 1, 40, 144: impubi aut certe abstinentissime rebus venereis, Col. 12, 4, 3: animus abstinens pecuniae, Hor. C. 4, 9, 37; so, alieni abstinentissimus, Plin. Ep. 6, 8, 5; and: somni et vini sit abstinentissimus, Col. 11, 1, 3.—Comp., Auson. Grat. Act. 28.—Sup., Col. and Plin. l. l.—Adv.: abstĭnenter, unselfishly, Cic. Sest. 16, 37.—Comp., Augustin. Mor. Manich. 2, 13.
I tr. ¶ 1 tenir éloigné de, maintenir loin de : a) ab aliquo manum Pl. Amph. 340 ; manus Cic. Verr. 2, 1, 93, tenir sa main, ses mains éloignées de qqn, sʼabstenir de toucher à qqn ; ou ab aliqua re Cic. Verr. 2, 4, 71, sʼabstenir de toucher à qqch. ; a Siculorum argento cupiditatem aut manus Cic. Verr. 2, 4, 34, éloigner de lʼargenterie des Siciliens sa convoitise ou ses mains, cf. de Or. 1, 194 ; Att. 3, 7, 2 ; Liv. 9, 5, 6 ; manus a se Cic. Tusc. 4, 79, ne pas tourner ses mains contre soi-même, sʼépargner ; accepta clades Latinos ne ab legatis quidem violandis abstinuit Liv. 2, 22, 4, la défaite essuyée ne détourna même pas les Latins dʼoutrager les ambassadeurs, cf. 4, 59, 8 ; 39, 25, 10 ; ab æde ignem Liv. 7, 27, 8, écarter le feu du temple, cf. 22, 23, 4 ; 26, 24, 12, etc. ; b) eorum populorum finibus vim Liv. 8, 19, 3, sʼabstenir de toute violence contre ces pays ; direptione militem Liv. 38, 23, 2, tenir le soldat éloigné du pillage, cf. 8, 24, 18 ; c) Æneæ Antenorique omne jus belli Liv. 1, 1, 1, sʼabstenir dʼuser de tous les droits de la guerre [pour] à lʼégard dʼÉnée et dʼAnténor ; sermonem de aliqua re Pl. Most. 897, se dispenser de parler de qqch., cf. Ter. Haut. 373 ¶ 2 [réfléchi] a) se abstinere ab aliqua re Cic. Fin. 2, 71, sʼabstenir de qqch., cf. Ac. 2, 55 ; Sen. Ira 3, 8, 8 || nefario scelere Cic. Phil. 2, 5, sʼabstenir dʼun crime abominable, cf. Fin. 3, 38 ; Div. 1, 102 ; Liv. 22, 25, 12, etc. ; b) [abst ] : se abstinere Liv. 3, 11, 4, se tenir à lʼécart || sʼabstenir de nourriture : Varro R. 2, 9, 10 ; Cels. Med. 3, 15.
II intr., sʼabstenir de, se tenir à lʼécart de : a) prœlio Cæs. G. 1, 22, 3, sʼabstenir de combattre ; faba Cic. Div. 2, 119, sʼabstenir des fèves ; nec meo nomine abstinent Cic. Rep. 1, 6, ils ne sʼabstiennent pas de parler de moi, de me critiquer, cf. Off. 3, 72 ; Sall. J. 64, 5 ; Liv. 2, 56, 7 ; 21, 5, 9, etc. ; b) a mulieribus Cæs. G. 7, 47, 5, épargner les femmes, cf. Cic. de Or. 3, 171 ; Liv. 3, 36, 7 ; 5, 21, 13 ; ne a legatis quidem violandis Liv. 39, 25, 10, ne sʼabstenir même pas dʼoutrager les ambassadeurs, cf. 5, 21, 13, etc. || a voluptatibus Cic. Tusc. 5, 94, sʼabstenir des plaisirs, cf. Part. 77 ; a cibo Cels. Med. 1, 3, sʼabstenir de nourriture ; c) [avec gén.] : Hor. O. 3, 27, 69 ; Apul. Apol. 10 ; d) [avec inf.] : Pl. Curc. 180 ; Mil. 1309 ; Suet. Tib. 23 ; e) non abstinere quin, ne pas sʼabstenir de : Pl. Bacch. 915 ; Liv. 2, 45, 10 ; Suet. Tib. 44 ; 72, ou quominus Tac. Ann. 13, 4 ; Suet. Gramm. 3 ; f) [abst ] sʼabstenir Pl. Aul. 344 ; Men. 166 ; Virg. En. 2, 534 ; Liv. 40, 21, 4.
- 1. afhouden, verwijderd houden, beletten (ab; abl.; dat. v.d. pers.) [manus ab alqo; ignem ab aede; vim finibus; alqm bello; hostes urbe; milites vino; Aeneae ius belli];
- 2. (poët.) (metaf.) onderdrukken [risus; culpam; amorem];
- 3. (postklass.) op dieet zetten; II. intr. of se ~
- 1. (m. abl.; ab; poët. gen.; neg. m. quin en conj.) (a) zich onthouden van, zich verre houden van [proelio; scelere; maledictis; publico niet naar buiten gaan; vino et venere; lacrimis; a ceteris causis; a voluptatibus; irarum]; (b) sparen, ontzien [Tarento; a mulieribus atque infantibus];
- 2. (postklass.) vasten; dieet houden.
不行。減。戒。自守。— irarum 戒怒。— oculos ab alieno 不貪他人之物。Abstine manus 毋動手。Vix ab eo manus abstinuit 幾欲殺彼。Abstinuit aegrum cibo 禁病者食物。
Suggest a Translation
See an image
- abs+teneo, to keep back, keep off, hold back: vix a se manūs: vim uxore et gnato, H.: ferrum quercu, O.: Gemitūs, screatūs, suppress, T.: facis iniuriam illi, qui non abstineas manum, by not keeping your hands off, T.: milites, restrain, L.: militem direptione, L.: militem a praedā, L.: ab uno eo (agro) ferrum ignemque abstineri iussit, L.: duobus omne ius belli, refrained from exercising against them the rights of war, L.: eorum finibus vim, L.—Esp. with se, to keep oneself from, refrain, abstain: ab eis se vitiis: his se armis, L.—Intrans, to refrain(cf. se abstinere), abstain: neque facto ullo neque dicto, S.: proelio, Cs.: pugnā, L.: maledictis: tactu, V.: caelo, O.: a ceteris coniurationis causis: ne a mulieribus quidem atque infantibus, Cs.: aegre abstinent, quin castra oppugnent, L.: ut seditionibus abstineretur, L.: non tamen abstinuit, hold his peace, V.
-
…prope hostium castra visae essent, ut undique uno tempore in hostes impetus fieret, monte occupato nostros expectabat proelioque abstinebat. Multo denique die per exploratores Caesar cognovit et montem a suis teneri et Helvetios castra, movisse et Considium…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ut tesserulae omnes arte pavimento atque emblemate vermiculato. Quae cum dixisset in Albucium inludens, ne a me quidem abstinuit Crassum habeo generum, ne rhetoricoterus tu sis. Quid ergo Iste Crassus, quoniam eius abuteris nomine, quid…
Cicero, de Oratore
-
…cum laetitia feras ac voluptate verum tamen ego hoc amplius suscepi quam ceteri quod ita postulatur ab hominibus ut his abstineant maxime vitiis in quibus alterum reprehenderint. Furem aliquem aut rapacem accusaris vitanda tibi semper erit omnis avaritiae suspicio .…
Cicero, in Verrem
-
…contumelia, quid non moderate, quid non amice quod quidem cuius temperantiae fuit, de M. Antonio querentem abstinere maledicto, praesertim cum tu reliquias rei publicae dissipavisses, cum domi tuae turpissimo mercatu omnia essent venalia, cum…
Cicero, Philippicae
-
…foedissime. primum consilium est suffocare urbem et Italiam fame, deinde agros vastare, urere, pecuniis locupletum non abstinere. sed cum eadem metuam ab hac parte, si illim beneficium non sit, rectius putem quidvis domi perpeti…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, non dubitavit illud insigne penatium hospitaliumque deorum ex hospitali mensa tollere, sed tamen, quod ante de istius abstinentia dixeram, sigillis avulsis reliquum argentum sine ulla avaritia reddidit. quid Eupolemo Calactino, homini nobili, Lucullorum hospiti…
Cicero, in Verrem
-
…nutuque legum domitas habere libidines, coercere omnis cupiditates, nostra tueri, ab alienis mentis, oculos, manus abstinere. Fremant omnes licet, dicam quod sentio bibliothecas me hercule omnium philosophorum unus mihi videtur xii tabularum libellus ,…
Cicero, de Oratore
-
…certa lege sit, non quid in re militari fortiter feceris, sed quem ad modum manus ab alienis pecuniis abstinueris abs te doceri oportere ; non, inquam, sic agam, sed ita quaeram, quem ad modum te…
Cicero, in Verrem
-
…nascuntur, ut utilia cum honestis pugnare videantur. Quotus enirn quisque reperietur, qui impunitate et ignoratione omnium proposita abstinere possit iniuria Periclitemur, si placet, et in iis quidem exemplis, in quibus peccari volgus hominum fortasse non…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…sis. quaeris quid hic agam. ita vivam ut maximos sumptus facio. mirifice delector hoc instituto. admirabilis abstinentia ex praeceptis tuis, ut verear ne illud quod tecum permutavi versura mihi solvendum sit. Appi vulnera non refrico…
Cicero, Epistulae ad Atticum