aestus
aestus, an agitation, glow, heat, rage of fire
BWL
dolphins were cutting the surf
the heat from the sun
Frieze-Dennison Vergil
Could not find aestusve in Logeion dictionaries.
aestusve Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine nominative singular, Noun: masculine accusative plural of aestus
- I Lit.
- A Of fire; hence, in gen., fire, glow, heat (orig. in relation to its flashing up; while fervor denotes a glowing, ardor a burning, and calor a warming heat; yet it was early used for warming heat; v. the following example): nam fretus ipse anni permiscet frigus et aestum, heat and cold are blended, Lucr. 6, 364 (for which calor, id. 6, 368, 371 al.): multa aestu victa per agros, id. 5, 1104: exsuperant flammae, furit aestus ad auras, Verg. A. 2, 759: caniculae, Hor. C. 1, 17, 18; so id. Ep. 1, 8, 5: labore et aestu languidus, Sall. J. 51.—In plur.: neque frigora neque aestus facile tolerabat, Suet. Aug. 81.—So of midday heat: aestibus at mediis umbrosam exquirere vallem, Verg. G. 3, 331 (cf. Cic. Ac. 2 Luc.), 22, 70: ille cum aestuaret, umbram secutus est).—And of the heat of disease (of wounds, fever, inflammation, etc.): ulceris aestus, Att. ap. Cic. Tusc. 2, 7, 19: homines aegri cum aestu febrique jactantur, Cic. Cat. 1, 13.—
- B The undulating, heaving motion of the sea, the swell, surge: fervet aestu pelagus, Pac. ap. Cic. de Or. 3, 39; hence, meton. for the sea in agitation, waves, billows: delphines aestum secabant, Verg. A. 8, 674: furit aestus harenis, id. ib. 1, 107: aestus totos campos inundaverant, Curt. 9, 9, 18.—In Verg. once of the boiling up of water in a vessel: exsultant aestu latices, Aen. 7, 464.—
- C Esp., the periodical flux and reflux or ebb and flow of the sea, the tide (cf. Varr. L. L. 9, 19; Mel. 3, 1: aestus maris accedere et reciprocare maxime mirum, pluribus quidem modis, sed causa in sole lunāque, Plin. 2, 97, 99, 212); Plaut. As. 1, 3, 6 (158): quid de fretis aut de marinis aestibus dicam? quorum accessus et recessus (flow and ebb) lunae motu gubernantur, Cic. Div. 2, 14 fin.: crescens, Plin. 2, 100, 97, § 219: decedens, id. ib.: recedens, id. 2, 98, 101, § 220: secundus, in our favor, Sall. Fragm. ap. Gell. 10, 26, 2: adversus, against us, id. ap. Non. 138, 8.—
- II Trop.
- A The passionate ferment or commotion of the mind, the fire, glow, ardor of any (even a good) passion (cf. aestuo, II. A.): et belli magnos commovit funditus aestus (genus humanum), has stirred up from their very bottom the waves of discord, Lucr. 5, 1434: civilis belli aestus, Hor. Ep. 2, 2, 47 (cf. id. C. 2, 7, 15): repente te quasi quidam aestus ingenii tui procul a terrā abripuit atque in altum abstraxit, Cic. de Or. 3, 36: hunc absorbuit aestus quidam gloriae, id. Brut. 81: stultorum regum et populorum continet aestus, Hor. Ep. 1, 2, 8: perstet et, ut pelagi, sic pectoris adjuvet aestum, the glow of love, Ov. H. 16, 25.—
- B A vacillating, irresolute state of mind, doubt, uncertainty, hesitation, trouble, embarrassment, anxiely: qui tibi aestus, qui error, quae tenebrae, Cic. Div. in Caecin. 14: vario fluctuat aestu, Verg. A. 12, 486: amor magno irarum fluctuat aestu, id. ib. 4, 532; cf. id. ib. 8, 19: aestus curaeque graves, Hor. S. 1, 2, 110.—
- C In the Epicurean philos. lang. of Lucretius, the undulatory flow or stream of atoms, atomic efflux, as the cause of perception (cf. affluo, I.): Perpetuoque fluunt certis ab rebus odores, Frigus ut a fluviis, calor ab sole, aestus ab undis Aequoris, exesor moerorum litora propter, etc., Lucr. 6, 926; and in id. 6, 1002 sq., the magnetic fluid is several times designated by aestus lapidis.
contra ~um auras, contra frigus vestem ‥ quaerere(
~us vel cauma,swolop
non auram ‥ ~u periculosam ‥ formidamus
ut portantibus pondus diei et estus abbas ‥ vel ‥ prior ‥ faciant procurari
~us oceani nunc vespertinus post xv dies fit matutinus
~us, recessus et accessus maris,yst
navim mitius ventus et ~us inquietabant
quod ‥ tam interioris hominis ~us quam exterioris gestus ‥ sanaretur
multis cepit cogitationum ~ibus affici
frons, oculi, gestus exponunt pectoris estus
➳ gén. arch. æsti Pacuv. 97.
- 1. hitte, gloed, zwoelte, (poët.) zomer(hitte); ➤ meridiei ~; fervidus ~; labore et aestu languidus; frigora atque aestūs tolerare;
- 2. (v. water) het kolken, het deinen, branding, stroming, tij, getijden; ➤ fervit aestu pelagus; decessus (of recessus) aestūs eb; aestuum accessus et recessus vloed en eb; aestu minuente bij aflopend tij;
- 3. (metaf.) (a) onstuimigheid, hartstocht, heftig temperament; (b) onrust, bezorgdheid; (c) besluiteloosheid.
滚。烈熱。海潮。心不平。 波浪。— maris 海潮。 — ulceris 瘡發高。Irarum aestu fluctuat 盛怒。 — ingenii 聰敏。高興。— gloriae 貪光榮。
Suggest a Translation
See an image
fiamme Virg
marea; ● aestus maritimi, le maree; aestu suo Liv con la marea favorevole; decessus aestūs Ces la bassa marea
● cum aestu magno ducebat agmen Cic quando guidava l'esercito sotto una grande calura; aestu febrique iactāri Cic esser travagliato dall'arsura della febbre
● il ribollire del mare, flutti tempestosi
♢ gen. -i Pac.
- AID-, an agitation, glow, heat, rage of fire: furit aestus ad auras, V.: quia oleam momorderit aestus, H.: labore et aestu languidi, S.: ad aestūs vitandos aedificare, Cs.: Aestibus mediis, in midday heat, V.: Caniculae, H.: sidereus, O.: ulceris aestus, fever: aegri aestu febrique iactantur.—Poet., summer: medio in aestu, O.— Of the sea, a heaving, swell, surge: fervet aestu pelagus; cf. exsultant aestu latices, boil up, V.: aequoris, breakers, V.: ingreditur ferventes aestibus undas, O.— The waves, billows, sea: delphines aestum secabant, V.: maritimos aestūs maximos in oceano efficere, tides: minuente aestu, at low tide, Cs.—Fig.: quantos aestūs habet ratio comitiorum, tides of passion: civilis belli aestus, H.: quasi aestus ingeni.—Irresolution, uncertainty, hesitation: qui tibi aestus, qui error: amor irarum fluctuat aestu, V.: aestūs graves, H.
-
…et erit inclusum penitus in venis atque in visceribus rei publicae. Vt saepe homines aegri morbo gravi, cum aestu febrique iactantur, si aquam gelidam biberunt, primo relevari videntur, deinde multo gravius vehementiusque adflictantur, sic hic…
Cicero, in Catilinam
-
…erat, subiit argentea proles, auro deterior, fulvo pretiosior aere. Iuppiter antiqui contraxit tempora veris perque hiemes aestusque et inaequalis autumnos et breve ver spatiis exegit quattuor annum. Tum primum siccis aer fervoribus ustus canduit, et…
Ovid, Metamorphoses
-
…inclusum numero distinxit eodem cura dei, totidemque plagae tellure premuntur. Quarum quae media est, non est habitabilis aestu nix tegit alta duas totidem inter utrumque locavit temperiemque dedit mixta cum frigore flamma. Inminet his aer. Qui…
Ovid, Metamorphoses
-
…, eaedem dispansae in sole serescunt. at neque quo pacto persederit umor aquai visumst nec rursum quo pacto fugerit aestu. in parvas igitur partis dispergitur umor, quas oculi nulla possunt ratione videre. quin etiam multis solis redeuntibus…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…res creat, et discors concordia fetibus apta est. Ergo ubi diluvio tellus lutulenta recenti solibus aetheriis altoque recanduit aestu, edidit innumeras species, partimque figuras rettulit antiquas, partim nova monstra creavit. Illa quidem nollet, sed…
Ovid, Metamorphoses
-
…diversis tellus animalia formis sponte sua peperit, postquam vetus umor ab igne percaluit solis, caenumque udaeque paludes intumuere aestu, fecundaque semina rerum vivaci nutrita solo ceu matris in alvo creverunt faciemque aliquam cepere morando. Sic ubi deseruit…
Ovid, Metamorphoses
-
…aperto corpore qui sunt. Tum porro varios rerum sentimus odores nec tamen ad naris venientis cernimus umquam nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus usurpare oculis nec voces cernere suemus ; quae tamen omnia corporea constare necessest natura, quoniam…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…eius modi fere situs oppidorum ut posita in extremis lingulis promunturiisque neque pedibus aditum haberent, cum ex alto se aestus incitavisset, quod bis accidit semper horarum XII spatio, neque navibus, quod rursus minuente aestu naves in vadis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ipsorum naves ad hunc modum factae armataeque erant carinae aliquanto planiores quam nostrarum navium, quo facilius vada ac decessum aestus excipere possent ; prorae admodum erectae atque item puppes, ad magnitudinem fluctuum tempestatumque accommodatae ; naves totae factae ex…
Julius Caesar, Gallic War
-
…constantius, quid freto Siciliensi, quid Oceani fervore illis in locis, Europam Libyamque rapax ubi dividit unda quid aestus maritimi vel Hispanienses vel Brittannici eorumque certis temporibus vel accessus vel recessus sine deo fieri nonne possunt vide quaeso ,…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum