animatio
animatio, an animating
ănĭmātĭo, ōnis, f. [animo], a quickening, animating (extremely rare).
- I Lit.: arboris, Tert. Anim. 19.—
- II Meton., concr., a living being: divinae animationis species, * Cic. Tim. 10, 31.
animātio, ōnis, f. (animo), I) das Beleben, Beseelen, die belebende Kraft, Tert. de anim. 19. – meton. = animal, das lebende Wesen, das Geschöpf, Cic. Tim. 35. – II) übtr.: a) = προθυμία, der freudige Eifer, susceperunt verbum cum omni animatione, Itala act. apost. 17, 11. – b) die leidenschaftliche Aufregung, der Unwille, Eccl. (s. Rönsch Itala p. 305).
sicut sensus non nisi circa animatum corpus est, ita et sine anima (quoniam et sine anima ~o non est) esse non potest
cum calor naturalis et humidum subtile extincti fuerint, cessat ~o
ad eorum confusionem et ad suorum ~onem
~o ad exeundum
si pro fortificacione exigui corporis ~oneve spiritus pusillanimis ‥ preces effuderitis(
ănĭmātĭō, ōnis, f. (animo), ¶ 1 la qualité dʼun être animé : Cic. Tim. 35 ¶ 2 [fig.] animation, ardeur : Itala Act. 17, 11 || animosité : Tert. Val. 9 ; Eccl.
animatio , onis. f. et, v. animatus
See an image
See an image
animātiō ōnis, f
- 1 animo, an animating.— Meton., a living being(once).