animalis
animalis, of air, aerial; animate, living
- Consisting of air, aërial (cf. anima, I. and II. A.): simplex est natura animantis, ut vel terrena vel ignea vel animalis vel umida, Cic. N. D. 3, 14, 34: naturam esse quattuor omnia gignentium corporum ... terrena et humida ... reliquae duae partes, una ignea, altera animalis, id. Tusc. 1, 17, 40: animalis spirabilisque natura, cui nomen est aër (B. and K.; others read animabilis), id. N. D. 2, 36, 91: spirabilis, id est animalis, id. Tusc. 1, 18, 42.—
- II Animate, living (cf. anima, II. C.).
- A In gen.: corpora, Lucr. 2, 727: pulli, id. 2, 927: colligata corpora vinculis animalibus, Cic. Tim. 9: intellegentia, id. Ac. 2 (Luc.), 37: ut mutum in simulacrum ex animali exemplo veritas transferatur, from the living original, id. Inv. 2, 1.—
- B In the lang. of sacrifice: hostia animalis, an offering of which only the life is consecrated to the gods, but the flesh is destined for the priests and others, Macr. S. 3, 5; Serv. ad Verg. A. 3, 231; 4, 56.—Dii animales, gods who were formerly men, Serv. ad Verg. A. 3, 168.—* Adv. ănĭmālĭter, like an animal (opp. spiritualiter): animaliter vivere, Aug. Retr. 1, 26, 67.
psalmista ‘omnia ligna silvarum exultasse’ [] ‥ ab ~i ad inanimate metaforice retulit Psalm. xcv 12
opinionem ‥ que in brutis est non ~e sed corporate subjectum exigere certum est
~es virtutes, sc. sensus, qui dicuntur corporis et sunt anime
quatuor humores, tot virtutes animales
absque alimentorum juvamine quibus ~e corpus sustentari solet
in illo [cerebri ] rethi digeritur spiritus ~is et per ipsum spiritum fit penetratio virtutum cerebri ad alia membra
pulsus ‥ alius in vigilante, qui est conjunctus cum operationibus ~ibus
stupor est disposicio mentis quando instrumenta sensuum ad sensum parata ~em sensu privantur
corpore reformato anima factoque, ut ita dicam, ~i
dilectissimo filio atque ~i meo ‥ salutem
ruinam ‥ a spirituali homine in ~em
qui secundum carnem vivit, carnalis sive ~is est
gratia preveniens hominem, non mens animalis, / dat bona velle viros
nos ~es et carneos
nonne clerus et populus ‥ sunt sicut duo homines, quorum alter est spiritalis et reliquus carnalis sive ~is?
mundanos incursus superabimus si subigamus impetus ~es
superbi et ~es
contra ~em sapienciam mundanorum(
nautas animales / inveni, tales Theseus catulos Stigiales
- 1. luchtig, van lucht;
- 2. (a) (pass.) bezield, levend(ig) [corpora]; (b) (act.) verkwikkend [cibus].
Si ergo ad Episcopum nihil de rebus pertinet quibus Clerici vivere debent, aut ipse eis non debet, ut Animalem ita et corporalem dare in tempore tritici mensuram.
Animalis archidiaconus, quia ad ejus officium potissime pertinet ea, quæ corporis sunt, procurare ; nisi mendum sit pro
Annualis. Charta Joffridi episc. Catalaun. ann. 1132. in Chartul. S. Vitoni Virdun. :
Si qua autem temerario ausu magna parvaque persona cujuscumque ordinis, aut potestatis vel dignitatis, sive episcopus futurus, sive Animalis archidiaconus, contra hanc nostram auctoritatem adire præsumpserit, etc.Quæ rursum ibid. occurrunt in Charta Theoderici episc. Virdun.
Nec mirum, putant enim me suum esse symmystam, et propter Animales et Luteos nolle palam dogmata profiteri.
- anima, of air, aerial: natura. — Of life, vital: cibus. — Animate, living: intellegentia: exemplum.
-
…exitium patitur natura videri. Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas, si penitus peremit consumens materiem omnem, unde animale genus generatim in lumina vitae redducit Venus, aut redductum daedala tellus unde alit atque auget generatim pabula praebens unde…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…stans volantis, ut apud Accium est, pennarumque contextu corpori tegumenta faciebat. De hominum genere aut omnino de animalium loquor, cum arborum et stirpium eadem paene natura sit sive enim, ut doctissimis viris visum est, maior…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, necesse est finem quoque omnium hunc esse, ut natura expleatur nihil enim prohibet quaedam esse et inter se animalibus reliquis et cum bestiis homini communia, quoniam omnium est natura communis, sed extrema illa et summa, quae…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, aliud bovi, aliud homini. et tamen in omnibus est summa communis, et quidem non solum in animalibus, sed etiam in rebus omnibus iis, quas natura alit, auget, tuetur, in quibus videmus ea…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…gaudet voluptate et eam appetit ut bonum, aspernatur dolorem ut malum. De malis autem et bonis ab iis animalibus, quae nondum depravata sint, ait optime iudicari. haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Sunt autem etiam clariora vel plane perspicua minimeque dubitanda indicia naturae, maxime scilicet in homine, sed in omni animali, ut appetat animus aliquid agere semper neque ulla condicione quietem sempiternam possit pati. facile est hoc cernere in…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…hoc ita fit fortuito, videmus ea, quae terra gignit, corticibus et radicibus valida servari, quod contingit animalibus sensuum distributione et quadam compactione membrorum. Qua quidem de re quamquam assentior iis, qui haec omnia regi natura…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quanta sit admirabilitas caelestium rerum atque terrestrium. Principio enim terra sita in media parte mundi circumfusa undique est hac animali spirabilique natura cui nomen est aer Graecum illud quidem sed perceptum iam tamen usu a nostris ; tritum est enim…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…esse, alii obtemperantem temperantiae praeceptis species a ἰδέα b φαντασία veritatis specie spes sphaera. spirabilis, id est animalis status σύστασις ψυχν̂ς rei publicae, vitae controversiae genus στοιχεῖον quattuor genera principiorum ἀρχαί, e quibus omnia oriuntur cf…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…bestiis homini communia, quoniam omnium est natura communis, sed extrema illa et summa, quae quaerimus, inter animalium genera distincta et dispertita sint et sua cuique propria et ad id apta, quod cuiusque natura desideret. quare…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum