blandulus
blandŭlus, a, um, adj. dim. [blandus],
- pleasing, charming: animula vagula, blandula, Hadrian. Carm. ap. Spart. Hadr. 25.
blandulus, a, um (Demin. v. blandus), gar schmeichlerisch, Hadr. carm. b. Spart. Hadr. 25, 9.
blandŭlus, a, um, dim. de blandus, câlin, caressant : Hadr. d. Spart. Hadr. 25, 9.