blandio
blandĭo, īre, 4 (act. collat. form of blandior),
- to caress, coax, court: cur ego blandirem (mulierem), Ap. Apol. 87, p. 328 fin.—Part. pass.: blanditusque labor molli curabitur arte, Verr. ap. Prisc. 792 P.: blandiendo duce nutrivit malum, Sen. Hippol. 135.
blandio, s. blandior ➳ .