blandiloquium
blandĭlŏquĭum, ii, n. [blandus-loquor],
- soft words, flattering speech: insidiosum, Aug. Ep. ad Hier. 19, 4.
blandiloquium, ī, n. (blandiloquens), die Schmeichelrede, Augustin. ep. 3, 1 u. 28, 33. Augustin. in Hier. ep. 116, 33.
rex [legatis ] ‥ responsis prudentibus et ~iis satisfaciens
ejus ~io populus placatus obtemperat