blandiloquentia
blandiloquentia, fawning speech
blandĭlŏquentĭa, ae, f. [blandiloquens],
- coaxing language, softness of expression, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 25, 65 (Trag. v. 227 Rib., or v. 305 Vahl.).
blandiloquentia, ae, f. (blandiloquens), die Schmeichelrede, Enn. tr. 305 (227). Hilar. in psalm. 139, 4.
blandĭlŏquentĭa, æ, f. , douces paroles : Enn. d. Cic. Nat. 3, 26, et blandĭlŏquĭum, ĭī, Aug. Ep. 3, 1.
blandiloquentia ae, f
- blande + loquens, fawning speech, Enn. ap. C.