blanditia
blanditia, a caressing, fondness, flattering, flattery
- The quality of one blandus; a caressing, flattering, flattery (mostly in an honorable sense; cf. on the contrary, assentatio and adulatio; class in prose and poetry; most freq. in plur.).
- α Sing.: haec meretrix meum erum blanditiā intulit in pauperiem, Plaut. Truc. 2, 7, 21 (571): viscus merus vostra'st blanditia, id. Bacch. 1, 1, 16 (50): in cive excelso atque homine nobili blanditiam, ostentationem, ambitionem notam esse levitatis, Cic. Rep. 4, 7, 7 (ap. Non. p. 194, 27): nullam in amicitiā pestem esse majorem quam adulationem, blanditiam, adsentationem, id. Lael. 25, 91: occursatio et blanditia popularis, id. Planc. 12, 29; cf. Q. Cic. Petit. Cons. 11, 41; Prop. 1, 16, 16 al. —
- β Plur., flatteries, blandishments, allurements, = blandimenta: puerique parentum blanditiis facile ingenium fregere superbum, caresses, * Lucr. 5, 1018; Plaut. Poen. 1, 1, 8 (136): quot illic (sc. in amore) blanditiae, quot illic iracundiae sunt! id. Truc. 1, 1, 7 (28): ut blanditiis suis suam voluptatem expleat, Ter. Hec. 68: quam (benevolentiam civium) blanditiis et adsentando conligere turpe est, Cic. Lael. 17, 61: tantum apud te ejus blanditiae flagitiosae voluerunt, ut, etc., id. Verr. 2, 3, 26, § 65: hereditates... malitiosis blanditiis quaesitae, id. Off. 3, 18, 74; id. Q. Fr. 1, 2, 2, § 5: blanditiis ab aliquo aliquid exprimere, id. Att. 1, 19, 9: muliebres, Liv. 24, 4, 4: virorum factum purgantium, id. 1, 9, 16: fallaces, Tac. A. 14, 56: verniles, id. H. 2, 59; Suet. Aug. 53 al.; cf. also Tib. 1, 1, 72; 1, 2, 91; 1, 4, 71; 1, 9, 77; Prop. 4 (5), 6, 72; Ov. Am. 1, 4, 66; id. M. 1, 531; 4, 70; 6, 626; 6, 632; 6, 685; 7, 817; 10, 259; 12, 407; 14, 19; id. H. 13, 153; Plin. 8, 5, 5, § 14.—
- II Trop., pleasure, delight, enticement, charm, allurement (cf. blandus, II. A., and blandior, II. B.): blanditiis praesentium voluptatum deliniti atque corrupti, Cic. Fin. 1, 10, 33: attrita cotidiano actu forensi ingenia optime rerum talium blanditia (i. e. lectione poëtarum) reparantur. Quint. 10, 1, 27.
quid ‥ infidelius est quam eum cui fidem debeas circumvenire verborum ~iis
vicerunt ~ie mulieris
➳ la forme blandities se trouve dans Cæcil. 66 ; Apul. M. 9, 28 ; Schol. Hor. S. 2, 5, 47.
- 1. vleierij, liefkozing [popularis tegenover het volk]; plur. vleiende woorden, liefkozingen; ➤ benevolentiam civium -is colligere (Cic.);
- 2. bekoorlijkheid, verleidelijkheid; genot; ➤ -ae praesentium voluptatum.
See an image
- blandus, a caressing, fondness, flattering, flattery: in amicitiā pestis ... blanditia: popularis. — Plur, flatteries, blandishments, allurements: blanditiis voluptatem explere, T.: (benevolentiam) blanditiis conligere: muliebres, L.: pueriles, O.: Perdere blanditias, to waste, O —Fig., enticement, charm: voluptatum.
-
…cogor deflere querelis, supplicis a longis tristior excubiis. ille meos numquam patitur requiescere postis, arguta referens carmina blanditia Ianua vel domina penitus crudelior ipsa, quid mihi tam duris clausa taces foribus cur numquam reserata meos admittis amores…
Propertius, Elegies
-
…multos pallere colores et fletum invitis ducere luminibus quis ego nunc pereo, similis moniturus amantis O nullis tutum credere blanditiis Quae fueram magnis olim patefacta triumphis, ianua Tarpeiae nota pudicitiae ; cuius inaurati celebrarunt limina currus, captorum…
Propertius, Elegies
-
…, et levis inpulsos retro dabat aura capillos, auctaque forma fuga est. Sed enim non sustinet ultra perdere blanditias iuvenis deus, utque monebat ipse Amor, admisso sequitur vestigia passu. Ut canis in vacuo leporem cum Gallicus…
Ovid, Metamorphoses
-
…alio nomine cedat Amor. qui non ante patet, donec manus attigit ossa quisquis es, assiduas a fuge blanditias illis et silices et possint cedere quercus, nedum tu possis, spiritus iste levis. quare, si pudor…
Propertius, Elegies
-
…natam laetitiam quam gravitatem animi atque constantiam. quare illam quidem dimittamus et suis se finibus tenere iubeamus, ne blanditiis eius inlecebrisque impediatur disputandi severitas. quaerendum est enim, ubi sit illud summum bonum, quod reperire volumus ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…aspere, alterum patienter accipere, non repugnanter, sic habendum est nullam in amicitiis pestem esse maiorem quam adulationem blanditiam assentationem quamvis enim multis nominibus est hoc vitium notandum levium hominum atque fallacium, ad voluptatem loquentium omnia, nihil…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…quidam Larino perdita nequitia et summa egestate, arte quadam praeditus ad libidines adulescentulorum excitandas accommodata. qui ut se blanditiis et adsentationibus in Asuvi consuetudinem penitus immersit, Oppianicus continuo sperare coepit hoc se Avillio tamquam aliqua machina admota capere…
Cicero, pro Cluentio
-
…poculis. caret ergo etiam vinulentia et cruditate et insomniis. sed si aliquid dandum est voluptati, quoniam eius blanditiis non facile obsistimus, divine enim Plato escam malorum appellat voluptatem quod ea videlicet homines capiantur ut pisces, quamquam…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…, haec signa probitatis non fucata forensi specie, sed domesticis inusta notis veritatis. facilis est illa occursatio et blanditia popularis ; aspicitur, non attrectatur ; procul apparet, non excutitur, non in manus sumitur. omnibus igitur…
Cicero, pro Plancio
-
…ipsum mihi videtur habere, cum fit, quod dicitur. Non. M In cive excelso atque homine nobili blanditiam, adsentationem, ambitionem meam esse levitatis. Non. Msq. Admiror, nec rerum solum, sed verborum…
M. Tullius Cicero, De Republica