commisceo
commisceo, to mix, mingle together, intermingle
Frieze-Dennison Vergil
Could not find commixtisque in Logeion dictionaries.
commixtisque Verb: perfect passive participle neuter dative plural, Verb: perfect passive participle feminine dative plural, Verb: perfect passive participle neuter ablative plural, Verb: perfect passive participle masculine dative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative plural, Verb: perfect passive participle masculine ablative plural of commisceo
- I Lit., constr. with cum, with abl., with in or inter, and absol.
- A With cum and abl.: postea amurcam cum aquā commisceto aequas partis, Cato R. R. 93; 103; 109: ventus... se cum eo commiscuit igni, Lucr. 6, 276: ignem illum sempiternum (Vestae) cum totius urbis incendio, Cic. Dom. 57, 144: servos cum ingenuis, Suet. Aug. 25.—
- B With abl.: canes capro commixta, Plaut. Most. 1, 1, 40 (40): commixta. vis venti calore, Lucr. 6, 322: liquidum corpus turbantibus aëris auris, id. 5, 502: frusta cruento commixta mero, Verg. A. 3, 633: commixtis igne tenebris, id. ib. 8, 255: aether... magno commixtus corpore, id. G. 2, 327: Chio nota si commixta Falerni est, Hor. S. 1, 10, 24: commixtae salivae melle, Suet. Vit. 2: reliquias Phyllidis cineribus Juliae, id. Dom. 17: crocum aquā pluviali, Scrib. Comp. 265.—
- C With in or inter: inter se omnia pariter, Cato R. R. 96, 1: necesse est ventus et aër Et calor inter se vigeant commixta per artus, Lucr. 3, 283: fumus in auras Commixtus tenuis, Verg. G. 4, 500.—
- D Absol.: commisce mulsum, Plaut. Pers. 1, 3, 7 (87): in hac (patinā) scarorum jocinera, phasianarum cerebella... commiscuit, Suet. Vit. 13.—Esp., in part. perf., mingled, compounded: cibos omnis commixto corpore dicent Esse, Lucr. 1, 861: fert commixtam ad astra favillam, Verg. A. 9, 76; cf.: commixti corpore tantum Subsident Teucri, id. ib. 12, 835.—Esp., of sexual union: commiscendorum corporum libidines, Cic. N. D. 2, 51, 128: commisceri, Jul. Epit. Nov. 107, § 373.—
- II Transf., in gen., to unite, bring together, join, mingle: ego abeo a te, ne quid tecum consili conmisceam, Plaut. Mil. 2, 5, 68 (478): siquis cum eo (Neptuno) quid rei conmiscuit, id. Rud. 2, 6, 3: jus accusatoris cum jure testimonii, Auct. Her. 4, 35, 47: numquam temeritas cum sapientiā comm iscetur, Cic. Marcell. 2, 7: gemitu commixta querella, Lucr. 6, 1159: attulit hunc illi caecis terroribus aura Commixtum clamorem, Verg. A. 12, 618: utrasque partis in computatione, Dig. 35, 2, 1, § 14.—
- B To produce by mingling: Italo commixtus sanguine Silvius, i.e. of an Italian mother, Verg. A. 6, 762: materiae ex utroque commixtae, Quint. 3, 8, 55.
➳ formes de la 3e conj. : -scis Apic. 4, 181 ; fut. -sces Veg. Mul. 1, 34, 5.
- 1. (ver)mengen, door mengen vervaardigen, ook metaf.; ➤ temeritatem cum sapientia ~; gemitu commixta querela;
- 2. (mengend) toevoegen (aan: abl.; dat.); / p. adj. commixtus, a, um (Verg.) (a) verward [clamor]; (b) (m. abl.; ex) door vermenging voortgekomen; ➤ Silvius Italo commixtus sanguine.
拌。糂雜。配。— consilium cum eo 以己意使彼知。— rem cum eo 同人貿易。至人處辦事。
Suggest a Translation
See an image
- (mīstus), ēre, to mix, mingle together, intermingle: ignem cum urbis incendio: frusta commixta mero, V.: Chio nota si commixta Falerni est, H.: fumus in auras Commixtus, V.—Fig., to unite, bring together, join, mingle: numquam temeritas cum sapientiā commiscetur: terroribus Commixtus clamor, V.: Italo commixtus sanguine Silvius, i. e. of an Italian mother, V.
-
…se societatem gloriae non offert tibi cedit, tuam esse totam et propriam fatetur. numquam enim temeritas cum sapientia commiscetur nec ad consilium casus admittitur. domuisti gentis immanitate barbaras, multitudine innumerabilis, locis infinitas, omni copiarum genere…
Cicero, pro Marcello
-
…et scelere defendi, cuiusque ignem illum sempiternum non sum passus aut sanguine civium restingui aut cum totius urbis incendio commisceri, ut, si in illo paene fato rei publicae obieci meum caput pro vestris caerimoniis atque templis perditissimorum civium…
Cicero, de Domo sua
-
…plurimum inter Stoicos, qui honesta a commodis non nomine sed genere toto diiungerent, et Peripateticos, qui honesta commiscerent cum commodis, ut ea inter se magnitudine et quasi gradibus non genere differrent. haec enim est non verborum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…natura est, deinde partes corporis et ad procreandum et ad concipiendum aptissimae, et in mari et in femina commiscendorum corporum mirae libidines, cum autem in locis semen insedit rapit omnem fere cibum ad sese eoque saeptum fingit animal…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…epist ., ,, eidem epist ., , pollicitus erat in Cumanum se eum persecuturum. quibus rebus commixtis potuit efficere quod certe simile esset veri. Ad Catulum dialogum aliquatenus restituendum praeter testim. quod est de prooemio…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…tuos et super idola abominationum tuarum in sanguine filiorum tuorum quos dedisti eis ecce ego congregabo omnes amatores tuos quibus commixta es et omnes quos dilexisti cum universis quos oderas et congregabo eos super te undique et nudabo ignominiam tuam coram…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…queror, quemquam hominem ita pessumdare alterum velle, ut etiam narem perforet, id qua ipse naviget. illud commixtum frequentissimum equidem celeras tempestates et procellas id illis dumtaxat fluctibus contionum semper Miloni putavi esse subeundas. nisi adiecisset dumtaxat…
Quintilian, Institutio Oratoria
-
…permanens structurae soliditate dextra ac sinistra secundum se facit in pavimentis necessario rimas. Item danda est opera, ne commisceantur axes aesculini querco, quod quercei, simul umorem perceperunt, se torquentes rimas faciunt in pavimentis. sin autem…
Vitruvius, de Architectura
-
…inter inertia votis optat aprum, aut fulvum descendere monte leonem. Interea magno misceri murmure caelum incipit ; insequitur commixta grandine nimbus ; et Tyrii comites passim et Troiana iuventus Dardaniusque nepos Veneris diversa per agros tecta metu petiere ;…
Vergil, Aeneid
-
…progressus est libellumque insidiarum indicem ab obuio quodam porrectum libellis ceteris, quos sinistra manu tenebat, quasi mox lecturus commiscuit. dein pluribus hostiis caesis, cum litare non posset, introiit curiam spreta religione Spurinnamque irridens et ut falsum…
Suetonius, Lives