communicativus

communicativus , communicative, tending to impart. b informative. caliditas est elementaris proprietas ‥ summe mobilis et motiva ‥, sui ipsius multiplicativa sive ~a Bart. Angl. IV 1; contingit [formam increatam] sui ipsius ~am esse in actu Ps.-Gros. 386; quod deceat Dei bonitatem, videtur quia bonum est sui diffusivum et ~um quantum est de se; ergo communicat creature quidquid nata est capere Peckham QA 4; bonum est de se ~um Duns Ord. II 276; Deus est ita liberaliter ~us et dativus quod liberalius communicari vel dari non poterit cogitari Bradw. CD 309CD.  b erat [abbas T., ob. 1396] ‥ prolocutor egregius, sermone discretus et ~us G. S. Alb. III 410.