concludo
concludo, to shut up, close, imprison, enclose, confine
Frieze-Dennison Vergil
Could not find conclusique in Logeion dictionaries.
conclusique Verb: perfect passive participle neuter genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative plural, Verb: perfect passive participle masculine genitive singular, Verb: perfect active indicative 1st singular, Verb: perfect passive participle masculine nominative plural of concludo
conclusique Adjective: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of conclusus
conclusique Noun: neuter genitive singular of conclusum
- I Prop. (class. in prose and poetry), constr. with in and acc., with adv. and absol. (not with in and abl., for the true read., Cic. Univ. 3 fin., is inclusit): in vincla bestiam nequissimam, Plaut. Rud. 3, 1, 18 (610); cf.: bestias delectationis causā, Cic. Fin. 5, 20, 56 Madv.: eos concludit, magnam hominum multitudinem, id. Verr. 2, 4, 24, § 54: quia enim in caveā si forent Conclussi itidem ut pulli gallinacei, Plaut. Curc. 3, 80 (450): conclusam hic habeo uxorem saevam, Ter. Phorm. 744: aliquem in fenestram, Plaut. Cas. 1, 44 (132): me in cellam cum illā, Ter. Ad. 552; cf.: in aediculam, Plaut. Ep. 3, 3, 21 (402): illum aliquo, Ter. Eun. 667: locum sulco, Verg. A. 1, 425: at tu conclusas hircinis follibus auras ... imitare, Hor. S. 1, 4, 19: piscina conclusa porticibus, Suet. Ner. 31: Tigris et Euphrates Mesopotamiam ab utroque latere concludunt, Curt. 5, 1, 15: vulnera cerā, Val. Fl. 1, 479: venti procella conclusa, Lucr. 6, 125: concluso loco, id. 4, 458: primordia conclusa, id. 3, 569: suave locus voci resonat conclusus, Hor. S. 1, 4, 76: conclusa aqua (opp.: profluens amnis), Cic. N. D. 2, 7, 20; cf.: longe aliam esse navigationem concluso mari atque in vastissimo, Caes. B. G. 3, 9: coagmentis ad centrum respondentibus fornices concluduntur, Vitr. 6, 8, 4: statio conclusa atque munita, Dig. 50, 16, 59.—
- b Humorously: non placet qui amicos intra dentis conclusos habet, Plaut. Trin. 4, 2, 64 (906).—
- II Trop.
- A To include, compress, restrain, comprise: omnia fere, quae sunt conclusa nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt, Cic. de Or. 1, 42, 187: fortuna tot res, in unum conclusit diem, Ter. Eun. 1047: ut ab illā excludar, huc concludar, i.e. I shall be fettered by this marriage, id. And. 386 (ex ferarum translatione concludar dixit, Don.); id. Hec. 702: concludere jus civile in parvum et angustum locum, Cic. Leg. 1, 5, 17; id. de Or. 1, 61, 260; id. Caec. 22, 63: uno hoc volumine vitam excellentium virorum complurium, Nep. Epam. 4 fin.; cf.: in hanc formulam omnia judicia, Cic. Rosc. Com. 5, 15: eidem et infinitam largitionem remittebas et eundem in angustissimam formulam sponsionis concludebas? id. ib. 4, 12: istum locum in unam speciem, Quint. 6, 2, 1.—
- B (Cf. claudo, I. B.) To end, close, conclude: facinus natum a cupiditate, auctum per stuprum, crudelitate perfectum atque conclusum, Cic. Verr. 2, 2, 34, § 82: (ancipites variique casus) exitu notabili concluduntur, id. Fam. 5, 12, 5: provincia in quā laus equitatis, integritatis, facilitatis ad extremum ludorum voluptate concluditur, id. Mur. 20, 41: vitam, Aug. Serm. 322.—Esp., of letters, speech, the written or spoken treatment of any subject, etc.: epistulam, Cic. Att. 9, 10, 5: crimen decumanum, id. Verr. 2, 3, 69, § 163: ad illa redeamus eaque ipsa concludamus aliquando, id. Lael. 26, 109: perorationem, id. Or. 35, 122.—
- C In rhet., of discourse, to close rhythmically, to round off: verborum ordinem alias aliā terminatione, Cic. Or. 59, 200: sententias, id. ib. 69, 230; cf. id. Brut. 8, 34: concludam si potero Latine; Graecum enim hunc versum nostis omnes, id. Fin. 2, 32, 105: sensum non expleto numero, Quint. 9, 4, 122; cf. id. 9, 4, 123 and 125: verbum acuto tenore (just before: acuto sono finiant), id. 1, 5, 26: versum, Hor. S. 1, 4, 40.—
- D In philos. t. t., to conclude, infer, make an inference, to argue, demonstrate; with acc.: singulas argumentationes, Cic. Or. 35, 122; cf. argumentum, id. Ac. 2 (Luc.), 14, 44; Quint. 5, 13, 60: argumentum ratione, Cic. Or. 40, 137: quomodo efficiatur concludaturque ratio, id. Fin. 1, 7, 22: id quod concludere illi velint, non effici ex propositis, nec esse consequens, id. de Or. 2, 53, 215: ex rebus concessis concludi quod velis, id. Fin. 2, 1, 3.—With acc. and inf.: deinde concludebas, summum malum esse dolorem, etc., Cic. Fin. 2, 19, 63; cf. id. Ac. 2 (Luc.), 26, 83.—Absol.: concludere hoc modo: si sunt di, etc., Cic. Div. 2, 49, 101: ea sumunt ad concludendum, quorum iis nihil conceditur, id. ib. 2, 49, 103; Quint. 3, 9, 2; 5, 10, 3; 10, 1, 106; 12, 2, 25.—Hence, P. a.: conclūsus, a, um, confined, closed, in comp.: locus conclusior, Hyg. Astr. 4, 14.—Subst.: conclūsum, i, n. (acc. to II. D.), a conclusion in a syllogism, Cic. Fin. 3, 8, 27.— Advv.
- 1 conclūdenter, by consequence, consequently, Boëth. Arist. Elench. Soph. 1, 10, p. 744.—*
- 2 conclūsē (acc. to II. C.), with periods rhetorically rounded, harmoniously: concluse apteque dicere, Cic. Or. 53, 177.
II) übtr.: a) einschließen, einengen, in einen engen Raum zusammenfassen, angustia conclusae orationis, Cic. – m. in u. Akk., tot res tantas tam opportune in unum diem, Ter.: alqm in angustissimam formulam sponsionis c., Cic.: in hanc formulam omnia iudicia legitima conclusa et comprehensa, Cic.: nisi ut equester ordo in huiusce legis periculum concludatur, daß sich die G. dieses Gesetzes nur auf den Ritterstand erstreckt (beschränkt), Cic. – m. Abl. wodurch? deutsch in etw. umfassen, quartus dies hoc libro concluditur, Cic.: uno volumine vitam excellentium virorum complurium, Nep.: ea (vis) verbis interdicti non concluditur, Cic.: omnia fere quae sunt conclusa artibus, dispersa ac dissipata quondam fuerunt, Cic. – b) in ein abgeschlossenes Ganzes bringen, α) übh. abschließen, zum Abschluß bringen, epistulam, Cic.: crimen decumarum (in der Rede), Cic.: aliquando totam huius generis orationem c. atque definire, Cic.: c. tempora, Lucr.: invenietis id facinus natum a cupiditate, auctum per stuprum, crudelitate perfectum atque conclusum, Cic. Verr. 2, 82. – u. als rhet. t. t. v. Schluß des Vortrags od. v. Epilog, mit etw. zum Abschlusse kommen, ut ea ipsa concludamus aliquando, Cic.: perorationem inflammantem restinguentemve c., Cic. – absol., ut concludamus atque ita peroremus, Cic. – β) (als rhet. t. t.) die Rede, Gedanken rhythmisch, periodisch abschließen, zu einem Ganzen abrunden (s. Ellendt Cic. Brut. 33 ed. 1), sententias explere concludereque, Cic.: c. versum, Cic.: horridā oratione neque perfectā neque conclusā (Ggstz. levi et structā, et terminatā), Cic. – m. Abl. womit? wodurch? verbum gravi od. acuto tenore, Quint.: sensus (nachaug. = sententia) numeris conclusus, Quint. – γ) (als, philos. t. t.) syllogistisch (in syllogistischer Form) –, zu einem Schluß zusammenfassen, zusammenstellen, einen Schluß ziehen, schließen, in Schlußform folgern (s. Holstein Cic. de fin. 3, 27), argumentum, Cic.: argumenta sententiae, Cic.: rationem hoc modo, Cic.: argumentationem, die Reihe der argumenta zum Resultat zusammenstellen, Cic.: satisne hoc conclusum (esse) videtur? scheint dir dieser Schluß genügend? Cic. – mit ex u. Abl., commodius arbitror ex rebus concessis concludi quod velis, Cic. – m. folg. Acc. u. Infin., deinde concludebas summum malum esse dolorem, Cic.: quattuor sunt capita, quae concludant (zu dem Schlusse führen sollen) nihil esse, quod nosci, percipi, comprehendi possit, Cic.: u. so im Abl. absol., perfecto et concluso (wenn es abgemacht u. schlußkräftig [d.i. erwiesen] ist) neque virtutibus neque amicitiis usquam locum esse, nihil praeterea est magno opere dicendum, Cic. – absol. = einen Schluß ziehen od. machen, schließen, in Schlußform folgern, ille concludit astrictius, hic latius, Quint.: ea sumunt ad concludendum, quorum iis nihil conceditur, Cic.: argumenta ratione concludentia, vernunftgemäße Schlüsse, Cic. – c) abschließen = begrenzen, luctuosam vitam termino funestiore conclusit, Paul. b. Augustin. serm. 322. – ➳ Solözist., conclausa semina, Col. 3, 12, 2.
➳ part. conclausus Col. Rust. 3, 12, 2.
- 1. (bij elkaar) opsluiten, insluiten [magnam hominum multitudinem; bestias];
- 2. omsluiten, afsluiten, versperren [stationem]; ➤ conclusum mare binnenzee;
- 3. samenvatten; ➤ uno volumine vitam virorum complurium ~; in hanc formulam omnia iudicia ~;
- 4. afmaken, beëindigen [facinus; epistulam; vitam];
- 5. (retor. t.t.) afsluiten, afronden [orationem; versum];
- 6. (filos. t.t.) samenvatten, concluderen, een conclusie trekken (abs.; m. acc.; aci.); als slotsom naar voren brengen of noemen [rationem motivering; argumentum bewijsvoering].
鎖。閉。收言。圍。完。推論。收結。— epistolam 寫完書信。完信。Concludi verbis edicti 包含于諭內。
Suggest a Translation
See an image
- com- + claudo, to shut up, close, imprison, enclose, confine: bestias: multitudinem: me in cellam cum illā, T.: illum aliquo, T.: locum sulco, V.: Suave locus voci resonat conclusus, H.: conclusum mare, Cs.—Fig., to include, compress, restrain, limit, restrict: tot res in unum diem, T.: omnia fere, quae sunt conclusa nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt: Ut huc concludar, be shut up to this(marriage), T.: me miserum, T.: (orator) concludaturin ea, quae, etc.—Of language, to compress, include, condense, comprise: uno volumine vitam virorum complurium, N.: ea (vis) verbis interdicti non concluditur.—To end, close, conclude: facinus crudelitate perfectum atque conclusum— In discourse, to end, finish, conclude, complete: huius generis orationem: crimen (the discussion of)the charge: sententias, to round off: versum. — In philos., to conclude, infer, make an inference, argue, demonstrate: ex rebus concessis quod velis: argumentum: quo modo concludatur ratio: summum malum esse dolorem, etc.: hoc modo.
-
…et rei, quod accusator rerum ordinem persequitur et singula argumenta quasi hastas in manu conlocat, vehementer proponit, concludit acriter, confirmat tabulis decretis testimoniis accuratiusque in singulis commoratur, eis orationis praeceptis, quae ad incitandos animos valent…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, cum in R unum colon efficiant. in eadem vero paragrapho H excerptum verbo appellat nullam aliam ob causam concludit nisi quod nostri quoque codices pro appellatam putat exhibent ap pellat amputat,. Commemorat hanc scribendi rationem iam Hieronymus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…convalescere. Haec, ut dixi, confatalia ille appellat. Carneades genus hoc totum non probabat et nimis inconsiderate concludi hanc rationem putabat. Itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam ; cuius erat haec conclusio Si omnia antecedentibus…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…et vita igitur laudabilis boni viri ; et honesta ergo, quoniam laudabilis. ex quibus bonorum beatam vitam esse concluditur. Etenim, pro deorum atque hominum fidem parumne cognitum est superioribus nostris disputationibus, an delectationis et otii consumendi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…; cum id quod adnexum est negaris, ut id quoque cui fuerit adnexum negandum sit, secundus is appellatur concludendi modus ; cum autem aliqua coniuncta negaris et ex eis unum aut plura sumpseris, ut quod relinquitur tollendum sit…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…; nec vero haec soluta nec diffluentia sed astricta numeris, non aperte nec eodem modo semper sed varie dissimulanterque conclusis. erant autem et verborum et sententiarum illa lumina quae vocant Graeci σχήματα, quibus tamquam insignibus in ornatu distinguebatur…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…in navigatione nostra pusillum laxamenti concinnavi tibi munusculum ex instituto meo et dictum cum magno nostro honore a te dictum conclusi et tibi infra subscripsi. in quibus versiculis si tibi quibusdam verbis εὐθυρρημονέστερος videbor, turpitudo personae eius in quam…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…credo. Non est igitur voluptas bonum. Hoc ne statuam quidem dicturam pater aiebat, si loqui posset. conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. nam si ea sola voluptas esset, quae quasi…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…. qua re cum in disputationem incident causa efficiens aliquid necessario, sine dubitatione licebit quod efficitur ab ea caiisa concludere. cum autem erit talis causa, ut in ea non sit efficiendi necessitas, necessaria conclusio non sequitur .…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…rationesque contractae. Artior vero colligatio est societatis propinquorum ; ab illa enim immensa societate humani generis in exiguum angustumque concluditur. Nam cum sit hoc natura commune animantium, ut habeant libidinem procreandi, prima societas in ipso coniugio est…
M. Tullius Cicero, De Officiis