About

Menu

concomitanter

concomitanter , concomitantly. in objecto cujus cognicio presupponitur ‘cognosci’ illorum, et quasi ~er in illis, in quibus aliqua beatitudo est Duns Ord. VI 264; ad formalem racionem sapiencie in Deo sequitur non-identitas secundum quid cum justicia; ergo includit ~er non-identitatem secundum quid W. Alnwick QD 246; esse individuum substancie est per se et primo per formam, sicut necessario et ~er per quantitatem (Baconthorpe Sup. IV Sent.) GLA III 318n. 692; penitenciam ‥ delere peccata dupliciter potest intelligi, sc. antecedenter naturaliter, et ~er ac subsequenter secundum legem statutam Bradw. CD 413A; sic accidencia corporalia corporis Christi ‥ videntur non multiplicari ~er ad corpus Christi in hostia Wycl. Conf. 120; 1391 conclusiones ‥ abjurate: ‥ item ‥ quod panis naturalis remanet ibidem ~er cum corpore Christi Reg. Heref. 282.

Saved

Recent