concomitantia

concomitantia , concomitance, coexistence. hec non est predicatio causalis set per simultaneitatem et ~iam Bacon VII 16; illa [signa] que sunt naturalia sunt dupliciter. quedam sunt per ~iam signatorum, ut habere magnas extremitates est signum fortitudinis; quedam per configurationem, ut imago S. Nicholai est signum ejus configuratum et conformatum Id. Tert. 100; quia causa racionalis per solam racionem non agit sine ~ia voluntatis Bradw. CD 156c; probabiliter dici poterit quod quelibet pars quantitativa illius panis sit veraciter corpus Christi et quelibet pars illius hostie spiritualiter secundum concommitanciam [sit] quodlibet membrum suum (Wycl. Conf.) Speculum VIII 508; quod propter esse spirituale corporis Christi in hostia est ibi ~ia angelorum Wycl. Conf. 121.