concorde
concordē, adv. [from an obsol. concordus = concors],
- concordantly, in harmony, Inscr. Orell. 4517.
concordē, Adv. (concordis), einträchtig, vivere, Corp. inscr. Lat. 6, 7579 u. 10237 (= Carm. epigr. 371 ed. Buecheler).
concordē, en bonne intelligence : CIL 6, 7579.