concordatio
concordātĭo, ōnis, f. [concordo], = concordia,
- concord, unanimity (late Lat.), Vulg. Ecclus. 22, 27; 27, 23.
concordātio, ōnis, f. (concordo), die Herstellung der Eintracht, Vulg. Sirach 22, 22; 27, 23.
isti ‥ inter vicinos tractabant causas et, secundum quod forisfacture erant, emendationes et ~ones, viz. de pascuis, de pratis, ‥ de decertationibus inter vicinos(
emendationes capiebant et ~ones faciebant
[rex ] recessit ad castrum suum de Berkhamstede ibique permansit usque ad tempora ~onis. concordatis utique sub certa appunctuacione ‥ partibus‥, affuit protinus ‥ rex
[abbas J. W., ob. 1465 ] convenit cum domino manerii ‥ pro omnibus serviciis et redditibus ‥ ab eo manerio sibi ‥ exeuntibus et concordavit, recepitque per viam ~onis, commutacionis, recompensacionis et excambii unum pulcrum mansum
~onem istam proclamari faciet in patria sua
concordātĭō, ōnis, f. (concordo), accord : Vulg. Eccli. 27, 23.