concorporo
Could not find concorporati in Logeion dictionaries.
concorporati Verb: perfect passive participle neuter genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative plural, Verb: perfect passive participle masculine nominative plural, Verb: perfect passive participle masculine genitive singular of concorporo
con-corpŏro, āvi, ātum, 1,
- v. a., to unite in one body, to incorporate (except in Pliny the elder, only in late Lat.): aliquid cum melle, Plin. 22, 24, 53, § 113: vitiligines, id. 27, 12, 90, § 112: scopuli concorporati, Amm.22, 8, 15: concorporatus ecclesiae, Tert. Pud. 15: medicamen concorporatum, Marc. Emp. 36.
con-corporo, (āvī), ātum, āre, dem Körper gleichmachen, zu éinem Körper verbinden, einverleiben, polyanthemum vitiligines concorporat, macht die Leberflecke dem übrigen Körper gleichfarbig, Plin. 27, 112: mulsum ex vetere vino facillime cum melle concorporatur, Plin. 22, 113. – Partiz. concorporātus, Amm. 22, 8, 15. Tert. de pudic. 15. Marc. Emp. 36.
See: concorporare
concorpŏrō, āre, tr., ¶ 1 incorporer : cum melle concorporatur Plin. 22, 113, il sʼincorpore avec le miel || [fig.] réunir à [dat.] : concorporatus Ecclesiæ Tert. Pud. 15, devenu membre de lʼÉglise ¶ 2 résorber [méd.] : concorporare vitiligines Plin. 27, 112, résorber les taches de rousseur.