concorporatio
concorpŏrātĭo, ōnis, f. [concorporo],
- a union, harmony (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 4, 4; id. Baptism. 8.
concorporātio, ōnis, f. (concorporo), die Vereinigung, Tert. de bapt. 8 u.a.
comendat omnes pastores bonos, qui non nisi imitacione et ~one sui sunt pastores boni
incorporat sibi sumentem non solum secundum amorem sed secundum rem ~onis
concorpŏrātĭō, ōnis, f. (concorporo), accord intime : Tert. Bapt. 8.