concordo
concordo, to agree, be united, be of one mind, harmonize
- I Neutr., to agree together, to be united, be of one mind, to harmonize (rare but class.).
- A Of persons: concordare cum aliquo, * Ter. Phorm. 433.—Absol.: ne tunc quidem fratres concordare potuerunt, Just. 27, 3, 7; cf. id. 1, 10, 1; Dig. 24, 1, 32, § 19.—
- B Of things: animi (sanitas) dicitur, cum ejus judicia opinionesque concordant, * Cic. Tusc. 4, 13, 30: concordet sermo cum vitā, * Sen. Ep. 75, 4: caput cum gestu, * Quint. 11, 3, 69: carmina nervis, Ov. M. 1, 518: concordant modi, id. ib. 10, 147: concordantes inter se iracundia et voluptas, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 11, 32.—*
- II Act., to bring into union: matrimonium bene concordatum dirimere, concordant, Dig. 48, 5, 11, § 11.
- 1. (v. levende wezens) in harmonie, eendracht leven; ➤ concordante civitate; ~ cum Romano;
- 2. (v. niet-lev.) overeenstemmen, in harmonie zijn (met: cum; poët. m. dat.); ➤ concordante sententiā multorum; sermo concordat cum vita; concordant carmina nervis; II. tr. met elkaar in overeenstemming, harmonie brengen [discordes].
- concors, of persons, to agree, be united, be of one mind, harmonize: cum illā, T.—Fig., to be consistent, be in harmony, agree: cum eius iudicia opinionesque concordant: carmina nervis, O.
-
…et Tenedos Patareaque regia servit, Iuppiter est genitor ; per me quod eritque fuitque estque patet ; per me concordant carmina nervis. Certa quidem nostra est, nostra tamen una sagitta certior, in vacuo quae vulnera pectore fecit…
Ovid, Metamorphoses
-
…, cum ea congruunt inter se e quibus constamus, sanitas, sic animi dicitur, cum eius iudicia opinionesque concordant, eaque animi est virtus, quam alii ipsam temperantiam dicunt esse, alii obtemperantem temperantiae praeceptis et eam subsequentem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…aut ubi aut unde, magna dissensio est. aliis cor ipsum animus videtur, ex quo excordes, vecordes concordesque dicuntur et Nasica ille prudens bis consul Corculum et egregie cordatus homo, catus Aelius Sextus. Empedocles animum esse…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, construxit monasterium, et monachos inibi, quos de utraque natione collectos adduxerat, collocauit. Qui cum inuicem concordare non possent, eo quod Scotti tempore aestatis, quo fruges erant colligendae, relicto monasterio per nota sibi loca…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…bipalio subacto prius solo, oculis dispositis intervallo ternorum pedum, simul et corruda e, unde asparagi fiant, concordare amicitiam, salicis vero circa. qua nulla aquaticarum utilior, licet populi vitibus placeant et caecuba educent, licet…
Pliny the Elder, Natural History
-
…mandanda foret. Inter quae Severus Caecina censuit ne quem magistratum cui provincia obvenisset uxor comitaretur, multum ante repetito concordem sibi coniugem et sex partus enixam, seque quae in publicum statueret domi servavisse, cohibita intra Italiam, quamquam…
Tacitus, Annales
-
…fato restante salute, hic nox natarum Danai lucebat in auro, quinquaginta enses genitor quibus impius aptat et dat concordem discordia iussa furorem ; solus Hypermestrae servatus munere Lynceus effugit ; aspicias illam sibi parva paventem et pro dimisso tantum…
Sidonius Apollinaris, Carmina
-
…tamen operae inpendi verbis non oportet. Haec sit propositi nostri summa quod sentimus loquamur, quod loquimur sentiamus ; concordet sermo cum vita. Ille promissum suum inplevit, qui, et cum videas illum et cum audias, idem…
Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales
-
…sicque, ut dixi, in celebratione summae festiuitatis neque Iohanni, neque Petro, neque legi, neque euangelio concordatis. His contra Colmanus Numquid, ait, Anatolius uir sanctus, et in praefata historia ecclesiastica multum…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…tum in Galliis, militem regens, abiecte ignavus et ut ait comicus arte despecta furtorum rapiens propalam. Quis concordantibus, mutuaque commercia vicissim sibi conciliando locupletatis, Persici duces vicini fluminibus, rege in ultimis terrarum suarum terminis occupato…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum