conflatio
conflātĭo, ōnis, f. [conflo].
- A fanning, kindling, stirring up (late Lat.).
- A Prop.: fornacis, Hier. adv. Jov. 1, n. 1.—
- 2 Esp., a casting, moulding in metal, Vulg. Jer. 51, 17.—
- B Trop.: fidei, Tert. Fug. Pers. 3.—*
- II = inflatio, Cael. Aur. Tard. 5, 2, 36.
cōnflātio, ōnis, f. (conflo), I) das Zusammenblasen, A) das Anfachen, Anschüren, fornacis, Hier. adv. Iovin. 1. no. 1. – übtr., c. fidei, Tert. de fug. in persec. 3: illa malae conspirationis c., Augustin. c. Faust. 22, 93. – B) das Verfertigen durch Gießen; meton., das Gegossene, der Guß, Vulg. Ierem. 51, 17. – II) die Aufblähung, Cael. Aur. chron. 5, 2, 36.
[argenti ] ~o et purificatio fiunt per plumbum, ut omnis materia vilioris metalli separetur ab eo
credo expediens quod ibi fiat ~o ubi minera effoditur
hec ‥ quasi collusione facta ‥, sicut a quodam ~onis ejusdem conscio ‥ didici ‥
cōnflātĭō, ōnis, f. (conflo), action de souffler, dʼattiser : Hier. Jovin. 1, 1 || fusion [dʼun métal] : Hier. Abac. 1, 2, 18 || [fig.] ardeur : conflatio fidei Tert. Fug. 3, lʼardeur de la foi || enflure [médec.] : C. Aur. Chron. 5, 2, 36.
*conflatio, onis. f. et, v. conflatus
See an image
See an image