conflator
conflātor [conflo],
- a metal-caster, χωνευτής, Cod. Th. 11, 21, 1; Vulg. Jer. 6, 29; 51, 17.
cōnflātor, ōris, m. (conflo) = χωνευτής (Gloss.), der Metallschmelzer u. -gießer, Cod. Theod. 11, 21, 1. § 1. Hier. ep. 29, 3. Vulg. Ierem. 6, 29 u. 51, 17.
numquid zelus Moysis poterit non percutere ‥ omnes hujusmodi ~ores?
domus necessarias bolarii et coadjutorum ejusdem, fornellarii et sufflatorum ejusdem, fusorum, affinatorum, coadjutorum et ~orum eorundem
Willelmo C. affinatori ‥; ~oribus suis
cōnflātŏr, ōris, m. (conflo), fondeur : Hier. Ep. 29, 3 ; Cod. Th. 11, 21, 1.
CujusVide alia notione in Conflare.(mali) Guntharius et Theutgaudus auctores et Conflatores inventi sunt.