About

Menu

conflagrare

conflagrare [CL] , to blaze, be consumed by fire. b (trans.) to destroy by fire. c (?) to make illustrious (or , or f. l). ignibus sic atris ‥ / conflagrem penitus Aldh. VirgV 930; s855 Scholam Anglorum, ‥ que ‥ ~averat, reparavit W. Malm. GR II 109; s1261 summitas clocherii ~avit fulgure Ann. Worc. 446.  b 9‥ ~at, i. conburet [sic], he amerap, concremat WW; s994 urbs metropolis et patriarcharum sedes ~ata W. Malm. GR II 165; ecclesia Christi ‥ eodem est incendio ~ata Eadmer Wilf. 57.  c †950 (17c) Eadredus ‥ quem rex regum omnipotens regali †gubernacolonē ~avit [MonA III 36: †confulgoravit] CS 882.

Saved

Recent