confugium
confugium, a place of refuge, refuge, shelter
Could not find confugii in Logeion dictionaries.
confugii Noun: neuter genitive singular of confugium
confŭgĭum, ii, n. [confugio],
- a place of refuge, a refuge, shelter (poet. and rare), Ov. Tr. 4, 5, 6; 5, 6, 2; Stat. Th. 12, 504.
cōnfugium, ī, n. (confugio), die Zuflucht, der Zufluchtsort, Ov. trist. 4, 5, 6 u.a. Stat. Theb. 12, 504. Vulg. Iosuë 21, 13 sqq.
~ium, i. statium, portus,hyþ
~ium ad Deum fecit seculi fugam
Henricus ‥ ad R. Normannorum ducem cum xij clientulis ~ium fecit
si quis pacem ecclesiae Dei violabit, ut inter parietes ejus homicidium faciat, hoc inemendabile sit ‥, nisi contingat ut per aliquod pacis ~ium [(AS: ] rex ei vitam concedatfriðsocne
ut [ecclesia ] ‥ ad eam ~ium facientibus securitatem prestet
relictis sacris auctoritatibus, ad dialecticam ~ium facis
appellacionibus xvj contra me interpositis successive, non propter ~ia que tu, Veritas, concessisti sed propter diffugia que tu, Veritas, †notuisti [? l. notavisti ]or noluisti
cōnfŭgĭum, ĭī, n. , refuge, asile : Ov. Tr. 4, 5, 6 ; Stat. Th. 12, 504.
Confugium facere ad Ecclesiam, in Decretione Childeberti cap. 4. in Lege Bajwar. tit. 1. cap. 7. § 1. in Capitulatione de partibus Saxoniæ cap. 2. in Capitulari Saxonum ann. 796. cap. 10. in Capitulari 2. ann. 805. cap. 3. lib. 1. Capitularium cap. 34. lib. 1. Legis Longobard. tit. 40. § 5. etc.
Dantur etiam ei decimæ de ipsa villa Blaneda, totum et ad integrum, et omne Confugium ejus.
Sed, quia vult omnium Creator, qui nondum plene noti sunt, sanctos suos omnibus innotescere, expectabat ad Confugium beatissimi Raynerii in suis clamoribus exaudire.
cōnfugium ī, n
- com-+2 FVG-, a place of refuge, refuge, shelter, O.