consero
consero, to sow, plant
consero2, to connect, entwine, tie, join, fit, bind, unite
Frieze-Dennison Vergil
Could not find consevimus in Logeion dictionaries.
consevimus Verb: perfect active indicative 1st plural of consero
- I To sow or plant with something (class.).
- A Lit.: agros, Cic. N. D. 2, 52, 130; Verg. E. 1, 73; Cato R. R. 6, 1; Dig. 7, 1, 9, § 6; cf.: ager diligenter consitus, Cic. Sen. 17, 59: ager arbustis consitus, Sall. J. 53, 1; and: consitus an incultus (locus), Quint. 5, 10, 37: Ismara Baccho (i. e. vino), Verg. G. 2, 38: vineam malleolo, Col. 5, 5, 6: arva frumento, Curt. 7, 4, 26.—Absol.: in alieno fundo, Dig. 6, 1, 38: in alienum fundum, ib. 41, 1, 9.—
- 2 Transf.: arva mūliebria (Venus), Lucr. 4, 1107; cf. Sol. 9 fin.—Hence, conserentes dii, who preside over generation, Arn. 5, 169.—
- B Transf., of columns, to plant, set: aera (rostra) columnis consita, Claud. VI. Cons. Hon. 49.—
- C Trop.: (sol) lumine conserit arva, strews, fills, Lucr. 2, 211: consitus sum Senectute, * Plaut. Men. 5, 2, 4 (756): caeca mentem caligine Theseus consitus, * Cat. 64, 208.—
- II To sow, plant: olivetum, Varr. R. R. 1, 24: hoc genus oleae, Cato R. R. 6, 1: arborem, Liv. 10, 24, 5; Curt. 6, 5, 14; 7, 2, 22: zizyphum, Pall. Apr. 4: palmas, id. Oct. 12: (vitem) Narbonicam, Plin. 14, 3, 4, § 43; Cato ap. Plin. 14, 4, 5, § 46.—
- B Transf. (cf. I. B. supra): extra vallum stili caeci, mirabilem in modum consiti, set, Auct. B. Afr. 31.
- I In gen.
- A Lit.
- α With acc. with or without abl.: lorica conserta hamis auroque, Verg. A. 3, 467; cf.: tegumen spinis, id. ib. 3, 594 (illigatum spinis, Serv.); cf. Tac. G. 17: monile margaritis gemmisque, * Suet. Galb. 18: vincula, quīs conserta erant vehicula, Curt. 9, 1, 17; cf.: conserta navigia, entangled, id. 4, 3, 18: scutis super capita consertis, overlapping, id. 5, 3, 23: rudis arbor conseritur (for navigating), Luc. 3, 512; cf. id. 4, 136.—
- β With acc. and dat.: alium (truncum) alii quasi nexu conserunt, Curt. 6, 5, 15.—
- B Trop.: quid juvat nocti conseruisse diem? Ov. Am. 3, 6, 10: exodia conserta fabellis Atellanis, Liv. 7, 2, 11; v. exodium: virtutes consertae et inter se cohaerentes, Sen. Ep. 90, 3: ita ordo rerum tribus momentis consertus est, * Quint. 5, 10, 71: sermonem, to interchange words, converse, Curt. 8, 12, 5; Fronto l. l.—
- II In partic.
- A To join, connect, unite together: teneros sinus, Tib. 1, 8, 36: femur femori, id. 1, 8, 26; cf.: latus lateri, Ov. H. 2, 58.—
- B Esp., to unite in hostility, for contest, to bring together; so most freq. manum or manus, to engage in close combat, to join hand to hand, to join battle: signa contulit, manum conseruit, magnas copias hostium fudit, Cic. Mur. 9, 20; so Plaut. Mil. 1, 1, 3 (3); Sall. J. 50, 4; Nep. Dat. 8, 4; id. Ages. 3, 6; Liv. 21, 41, 4 al.: manum cum hoste, Varr. L. L. 6, § 64 Müll.; Cic. Att. 7, 20, 1; Nep. Hann. 4, 2: manus inter se, Sall. H. 1, 41, 19 Dietsch; Liv. 7, 40, 14; Ov. H. 12, 100: manus cum imparibus, Liv. 6, 12, 8: cum hoste manus, id. 21, 39, 3: consertis deinde manibus, id. 1, 25, 5: dextras, Stat. S. 1, 6, 60: pugnam, Liv. 21, 50, 1; cf. id. 21, 8, 7; Tac. A. 2, 10: pugnam inter se, Liv. 32, 10, 8: pugnam seni, Plaut. Bacch. 4, 9, 43 (967): proelia, Verg. A. 2, 398; Liv. 5, 36, 5; Curt. 8, 13, 12: certamen, Liv. 35, 4, 2: bella, Val. Fl. 3, 31: bella bellis, Luc. 2, 442: acies, Sil. 1, 339; cf.: conserta acies, hand-to-hand fighting, Tac. A. 6, 35.—Mid.: navis conseritur, enters the fight, Liv. 21, 50, 3: duo acerrimā pugnā conserti exercitus, Val. Max. 3, 2, 1.—Rarely absol.: levis armatura ab lateribus cum levi armaturā, Liv. 44, 4, 6.—
- 2 Trop.: haud ignotas belli artes inter se conserebant, Liv. 21, 1, 2.—
- 3 Transf., of judicial controversy: manum in jure or ex jure conserere, to make a joint seizure (this was done by the litigant parties laying hands at the same time upon the thing in dispute, each one claiming it as his own): si qui in jure manum conserunt, XII. Tab. ap. Gell. 20, 10, 7: non ex jure manum consertum sed mage ferro rem repetunt, Enn. ib. § 4 (Ann. v. 276 Vahl.); cf. also Varr. L. L. 6, § 64 Müll., and Cic. Fam. 7, 13, 2: ibi ego te ex jure manum consertum voco, etc., I summon you in an action for possession, etc., a judic. formula in Cic. Mur. 12, 26; id. de Or. 1, 10, 41.—Hence, * con-sertē, adv., from consertus, a, um (acc. to I. A.), not used as P. a., as if bound or fastened together, in connection: omnia necesse est conligatione naturali conserte contexteque fieri, Cic. Fat. 14, 32.
II) insbes.: 1) die Glieder liebend anschmiegen, anschließen, sinus teneros, Tibull. – m. Dat., femur femori, Tibull.: latus lateri, Ov. – 2) feindl. zusammen-, aneinander bringen, a) als milit. t. t., zunächst in der Verbindung c. manum od. manus, handgemein werden, den Kampf od. das Treffen beginnen, sich in einen Kampf od. in ein Treffen einlassen, v. Zweikampf u. v. der Schlacht, Cic., Caes. u. Liv.: u. so c. manum od. manus cum alqo, Cic. u. Liv.: manus inter se, Sall. fr. u. Liv.: manus comminus, Liv. (vgl. übh. Drak. Liv. 6, 42, 5 u. 25, 34, 8. Fabri Liv. 21, 39, 3): manus comminus conserta, Zweikampf, Fronto de fer. Als. 3. p. 226 N.: poet., c. dextras, Stat. silv. 1, 6, 60. – u. dem analog c. pugnam, Liv.: u. so pugnam cum alqo od. inter se, Liv.: pugnam alci, Plaut.: pugnam comminus, Curt., ex propinquo, Liv. (vgl. übh. Drak. Liv. 21, 8, 7). – c. certamen, Liv. 35, 4, 2. – c. proelium, Liv.: ibi levia proelia, Curt.: multa proelia, Verg.: proelium comminus, Liv.: proelium in sinistro cornu, Liv.: proelium simul pluribus locis conseritur, Liv. (vgl. übh. Drak. Liv. 21, 8, 7). – c. bella, Val. Flacc. 3, 31: bella bellis, Lucan. 2, 442. – c. acies, Sil. 1, 339: dah. acies conserta, ein förmliches Gefecht in der Nähe, Nahgefecht, Tac. ann. 6, 35. – u. navis conseritur, läßt sich in ein Gefecht ein, Liv. 21, 50, 3. – u. so duo acerrimā pugnā conserti exercitus, Val. Max. 3, 2, 1. – u. absol., conserere cum levi armatura, Liv. 44, 4, 6. – übtr., haud ignotas belli artes inter sese c., gegeneinander auftreten mit usw., Liv. 21, 1, 2. – b) als gerichtl. t. t., in iure od. ex iure manum c., einen Eigentumsprozeß durch Handanlegung an die strittige Sache von seiten beider Parteien eröffnen, XII tabb. bei Gell. 20, 10, 8. Enn. ann. 276. – u. so alqm ex iure manum consertum vocare, zur Eröffnung eines Eigentumsprozesses durch Handanlegung usw. vorladen, alte Formel bei Cic. Mur. 26; de or. 1, 41. Varr. LL. 6, 64. – ➳ Liv. 10, 24, 5 wird statt des handschriftlichen conseruisti jetzt consevisti gelesen; doch Col. 3, 4, 2 steht noch conseruerit statt conseverit; Aur. Vict. epit. 37, 3 noch vineis conseruit st. consevit: Cels. dig. 6, 1, 38 ed. Momms. noch conseruisti st. consevisti; dagegen steht umgekehrt bei Fronto ep. ad Ver. 2, 8. p. 136, 24 N. consevisti statt conseruisti.
➳ parf. conseruisti Juvent. Dig. 6, 1, 38 (consevisti PV) || part. consatus Tert. Res. 16.
- 1. beplanten, bezaaien; ➤ agrum ~ bebouwen; regio consita pomis;
- 2. aanplanten [arbores; nemora];
- 3. (poët.) (metaf.) bezwaren, hinderen; ➤ senectute consitus.
- 1. (vijandel.) bij elkaar brengen, samenbrengen; ➤ manum of manūs cum alqo ~ slaags raken, beginnen te vechten, het gevecht aangaan; conserta acies gevecht van man tegen man;
- 2. (v. strijd) aanbinden, leveren [proelium; bellum];
- 3. (poët.; postklass.) aaneenrijgen, samenvoegen, verbinden (met of aan: dat.) [vincula; vehicula vehiculis];
- 4. (poët.; postklass.) aansluiten, aanknopen [nocti diem de dag bij de nacht nemen = dag en nacht doorwerken; sermonem een gesprek aanknopen];
- 5. (poët.; postklass.) vastmaken, vastspelden [sagum fibulā];
- 6. (poët.; postklass.) knopen, vlechten; ➤ lorica conserta auro gevlochten uit;
- 7. (jur. t.t.) in of ex iure manum ~ de hand op het object van onenigheid leggen, een eigendomsproces beginnen; ➤ alqm ex iure manum consertum (sup.) vocare dagvaarden voor een eigendomsproces;
- 8. (poët.) aanvlijen tegen, tegen elkaar vlijen [teneros sinūs; latus lateri].
交雜。— manum vel pugnam 交戰。— diem nocti 晝夜用功。Conseritur pugna 交戰。
Suggest a Translation
See an image
種。栽。— leges 定律例。Sol lumine conserit arva 日照諸田。
Suggest a Translation
See an image
- com- + 1 sero, to sow, plant: agros: ager diligenter consitus: ager arbustis consitus, S.: pomaria, Ta.: Ismara Baccho (i. e. vino), V.: arborem, L.: pomus consita, Tb.—Fig., to sprinkle, strew(poet.): crebris freta consita terris, V.: caecā mentem caligine consitus, Ct.
- com- + 2 sero, to connect, entwine, tie, join, fit, bind, unite: Lorica conserta hamis, V.: Consertum tegumen spinis, pinned together, V.: sagum fibulā, Ta.— Fig.: exodia conserta fabellis, L.—To join, bring together: latus lateri, O.: sinūs, Tb. — With manum, manūs(rarely manu), to fight hand to hand, join battle: signa contulit, manum conseruit: conserundi manum copia, S.: manūs inter se, L.: consertis deinde manibus, L.: dextram, V.: manu consertum alqm attrahere, L.—Fig.: ibi ego te ex iure manum consertum voco, I summon you to a trial face to face.—With pugnam or proelium: pugnam, L.: pugnam inter se, L.: proelium comminus, L.—In other connections: sicubi conserta navis sit, was grappled, L.: cum levi armaturā, L.: belli artīs inter se, employed in fight, L.
-
…magna sceptra manu teneo, sed qui vaga fulmina mitto. Ne fuge me fugiebat enim. Iam pascua Lernae consitaque arboribus Lyrcea reliquerat arva, cum deus inducta latas caligine terras occuluit tenuitque fugam rapuitque pudorem. Interea medios Iuno…
Ovid, Metamorphoses
-
…Servius vero pacificator cum librariolo suo videtur obisse legationem et omnis captiunculas pertimescere. debuerat autem non ex iure manum consertum sed quae sequuntur ; tuque scribes. Scr. in Tusculano prid. K. Iun. a. .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ac loquax verum etiam bonus ; horridus miles amatur, vestrum vero studium totum iacet. non ex iure manum consertum, sed mage ferro inquit rem repetunt. quod si ita est, cedat, opinor, Sulpici, forum…
Cicero, pro Murena
-
…unde petebatur non habebat. transit idem iuris consultus tibicinis Latini modo. Vnde tu me inquit ex iure manum consertum vocasti, inde ibi ego te revoco. praetor interea ne pulchrum se ac beatum putaret atque aliquid ipse sua…
Cicero, pro Murena
-
…in tuo regno essemus, non tulissem multisque praeessem, qui aut interdicto tecum contenderent aut te ex iure manum consertum vocarent, quod in alienas possessiones tam temere inruisses. Agerent enim tecum lege primum Pythagorei omnes atque Democritii ceterique…
Cicero, de Oratore
-
…alio modo nec ullam adhibebat calumniam ; cuius erat haec conclusio Si omnia antecedentibus causis fiunt, omnia naturali conligatione conserte contexteque fiunt ; quod si ita est, omnia necessitas efficit ; id si verum est, nihil est in…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…Indus vero, qui est omnium fluminum maximus, non aqua solum agros laetificat et mitigat, sed eos etiam conserit ; magnam enim vim seminum secum frumenti similium dicitur deportare. multaque alia in aliis locis commemorabilia proferre possum ,…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…apud Homerum, toto pectore trementem provocasse ad pugnam paeniteret. atque hi conlocuti inter se, prius quam manum consererent, leniter et quiete nihil ne in ipsa quidem pugna iracunde rabioseve fecerunt. ego ne Torquatum quidem illum ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…a sociis attulisset, et ceteris in rebus communem erga Lysandrum atque humanum fuisse et ei quendam consaeptum agrum diligenter consitum ostendisse. cum autem admiraretur Lysander et proceritates arborum et directos in quincuncem ordines et humum subactam atque puram et…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…et adire cohortis legionum Appianarum non firmissimarum. at illum ruere nuntiant et iam iamque adesse, non ut manum conserat quicum enim sed ut fugam intercludat. ego autem in Italia καὶ συναποθανεῖν nec te id consulo ; sin extra…
Cicero, Epistulae ad Atticum