consularitas
consŭlārĭtas, ātis, f. [consularis, II. B.],
- the dignity or office of consul or imperial governor (late Lat.), Cod. Th. 6, 19, 1; 6, 27, 10; 9, 26, 4 al.
cōnsulāritās, ātis, f. (consularis), die Konsulwürde, Cod. Theod. 6, 27, 10 u. ö. Paulin. vit. Ambros. 5 extr. u.a. Eccl.
cōnsŭlārĭtās, ātis, f. , fonction de lieutenant de lʼempereur, de gouverneur de province : Cod. Th. 6, 27, 10.
Consularis, non
Consulis, uti vult Jacobus Gotofredus in leg. 74. Cod. Theod. de Decurion. (12, 1.) ubi agitur de honoribus et dignitatibus Codicillaribus, quas inter præcipua fuit
Consularium, quæ exerte
Consularitasappellatur in l. un. eod. Cod. de Consularibus et Præsid. (6, 19.)
Actum apud Andegavum..... Eugenio Papatum obtinente,..... Consularitatem vero Gauffredo.