consulariter
consulariter, as becomes a consul
consŭlārĭter, adv., v. consularis fin.
cōnsulāriter, Adv. (consularis), eines Konsuls würdig, mit konsularischer Haltung, vita omnis c. acta, Liv. 4, 10, 9.
cōnsŭlārĭtĕr, (16) dʼune manière digne dʼun consul : Liv. 4, 10, 9.
cōnsūlāriter
adv.
- consularis, as becomes a consul: acta vita, L.