consummatus
Could not find consummatissimumque in Logeion dictionaries.
consummatissimumque Adjective: masculine genitive plural superlative, Adjective: neuter genitive plural superlative, Adjective: masculine accusative singular superlative, Adjective: neuter accusative singular superlative, Adjective: neuter nominative singular superlative, Adjective: neuter vocative singular superlative of consummatus
consummatissimumque Noun: masculine genitive plural, Noun: neuter genitive plural, Noun: masculine accusative singular, Noun: neuter accusative singular, Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter vocative singular of consummo
consummātus, a, um, Part. and P. a., from consummo.
cōnsummātus, a, um, PAdi. m. Superl. (consummo), auf den Höhepunkt gebracht = zur höchsten Vollendung gebracht, vollendet, vollkommen, völlig ausgebildet, a) v. Lebl.: vita c., perfecta, Sen.: c. sapientia, Sen.: eloquentia, Quint.: ars, Plin. – b) v. Pers.: c. orator, Quint.: patroni, Quint.: Cato, Mart.: consummatissimus iuvenis, Plin. ep. 2, 7, 6.
cōnsummātus, (13) a, um, ¶ 1 part. de consummo ¶ 2 adjt, achevé, accompli : vir consummatæ sapientiæ Sen. Ep. 72, 7, homme dʼune sagesse accomplie ; consummatus orator Quint. 2, 19, 1, orateur parfait || -tissimus Plin. Min. Ep. 2, 7, 6.