consummate
cōnsummāte, Adv. (consummatus), vollendet (Ggstz. inchoate), Porph. Hor. sat. 1, 10, 46 u. Eccl.
fortius et ~ius in ejusdem Patris assurgit incessabiles gratiarum laudes
cōnsummātē, parfaitement : Pomp. Porphyr. Hor. S. 1, 10, 46.