consummativus

consummativus , perfective, crowning. s1241 in quo [feretro B. Edwardi] ante perfectionem operis ~am, expendit [rex]‥plusquam c milia m M. Par. Min. II 455; Bradw. CD 628D (v. coronativus); utpote sacra est accio que in Deum ut finem optimum et consumativum dirigitur Wycl. Ver. I 115.