consumptio
consumptio, a wasting, consumption
consumptĭo, ōnis, f. [consumo]. *
- A consuming, wasting, consumption, Cic. Univ. 6.—*
- II An employing, bestowing, application, use: operae, Auct. Her. 4, 22, 32 (al. sumptione).
cōnsūmptio, ōnis, f. (consumo), I) das Anwenden auf etwas, der Aufwand, operae, Cornif. rhet. 4, 32 Kl. (Friedrich sumptione). – II) die Aufzehrung, Vernichtung, se ipse consumptione et senio alebat sui, Cic. Tim. 18: non ad consumptionem eorum emittis manum tuam, Vulg. Iob 30, 24: percussisse Syriam usque ad consumptionem (Untergang), Vulg. 4. regg. 13, 19: prägn., c. intolerabilis, die aufreibende, unerträgliche Plage, Augustin. quaest. in genes, 2. qu. 60 in.
in currisona eorundem [doleorum vini ] in mari et ~one per marinarios, iij dolea
mulsa‥coquitur ad ~onem tercie partis
innuit‥quod ~o rei sit usus improprie, quod falsum est; immo aliqua ~o rei est proprie usus
de ~one ville de Ravensere Odd
timetur de ~one ejusdem [vestimenti ] humiditate
Moyses []‥penam v civitatum per ~onem ignis et sulphuris manifestat Gen. xix 24
rex Stephanus‥plurimos regni sui nobiles castellis diversis usque ad famis ~onem crudeliter obsidebat
incole [Dunelm’ ]‥incarcerantur et quasi ad ~onem extremam deducuntur multi
dicunt aliqui quod ptisis est ulcus pulmonis cum ~one tocius corporis
patimini, fratres, febrem ethicam, febrem viz. ~onis in corpore vestro mystico
cōnsūmptĭō, ōnis, f. (consumo), ¶ 1 action dʼemployer, emploi : Her. 4, 32 ¶ 2 action dʼépuiser, épuisement : Cic. Tim. 18.
cōnsūmptiō ōnis, f
- consumo, a wasting, consumption: sui.